لذیذ است | هرچه از یار رسد…

📄 مشاهده و دریافت متن کامل شعر «لذیذ است» https://drive.google.com/file/d/1td-z... اگر هنوز میان زهر و شهد فرق می‌گذاری، شاید هنوز رازِ عشق را نشنیده‌ای… «ریزی ار زهر تو در جام، لذیذ است لذیذ تلخ و شیرین تو در کام، لذیذ است لذیذ» خیاط در این غزل، از عشقی سخن می‌گوید که معیارش لذت و رنج نیست؛ معیارش محبوب است. آنجا که محبوب حاضر است… زهر، لذیذ است… دشنام، لذیذ است… گمنامی، لذیذ است… و حتی دشوارترین راه، اگر به او برسد، لذیذ است. این همان مقامی است که عاشق دیگر نمی‌پرسد: «چه نصیبم شد؟» بلکه تنها می‌گوید: «از او رسید…» و همین، کافی‌ست. «چه دهی بوسه، چه دشنام، لذیذ است لذیذ» این غزل، ستایشِ رنج نیست؛ ستایشِ عشقی است که نگاه انسان را دگرگون می‌کند؛ عشقی که معیارِ تلخی و شیرینی را از میان برمی‌دارد و همه‌چیز را با نسبتش به محبوب معنا می‌کند. شاید رازِ این غزل را بتوان در یک جمله خلاصه کرد: برای عاشق، ارزشِ هر چیز، به آن نیست که چیست… به آن است که از چه کسی رسیده است. در دیوان خیاط همراه ما بمانید… #دیوان_خیاط #خیاط #لذیذ_است #حقیقت_دیدنیست #شعر_فارسی #غزل_عرفانی #شعر_عرفانی #ادبیات_فارسی #عرفان #عشق_الهی #محبوب #سلوک #شعر_کهن #PersianPoetry #SufiPoetry #PersianMysti