Sheeko nin xaaskiisa koob shaah ku furay dhibaatada furiinka degdega iyo xanaaqa

Waxaa jiray nin lagu magacaabi jiray Axmed oo aad u xanaaq badnaa, dabeecaddiisuna ay ahayd mid adag oo aan dulqaad lahayn. Axmed wuxuu guursaday gabadh qurux badan oo lagu magacaabo Fawziya. Waxay iskula noolaayeen gurigooda yaraa, noloshooduna waxay u ekayd mid fiican bilowgii. Laakiin Axmed wuxuu ahaa nin haddii uu xanaaqo aan waxba la harin. Maalin maalmaha ka mid ah, Axmed wuxuu ka soo noqday shaqadiisa isagoo daallan oo gaajo haysa. Wuxuu filayey in Fawziya ay u diyaarisay shaah diiran oo uu cabbo, sida caadada u ahayd. Markii uu soo galay guriga, wuxuu arkay in miiska shaah la saarin. Fawziya waxay ku mashquulsanayd nadiifinta guriga, waxayna isku dayday inay dhaqso ugu diyaariso. Axmed wuxuu aad u xanaaqay markuu shaaha meesha ka waayay. Wuxuu ku qayliyey xaaskiisa: “Maxaad iga sugaysaa? Shaah ma diyaarsana? Weligaa ma fahmi doontid in aan u baahanahay inaad i adeegto waqtiga saxda ah!” Fawziya waxay isku dayday inay raalli geliso, waxayna tiri: “Waan ka xumahay, waan dhaqsanayaa, fadlan is deji.” Laakiin Axmed ma aqbali karin. Xanaaqiisa wuu sii kordhay, wuxuuna ugu dambayn ku dhahay erayo xun oo fudud: “Waan ku furay! Ka bax gurigayga!” Fawziya aad bay u naxday. Iyadoo ilmadu daadatay ayay soo qaadatay alaabteeda yar, waxayna ka baxday guriga. Axmed wuxuu iska fadhiistay isagoo aaminsan inuu sax yahay. Maalin, laba maalmood, saddex maalmood ayaa dhaaftay. Gurigu wuxuu noqday mid aamusan, qabow, iyo cidlo. Axmed wuxuu bilaabay inuu dareemo inuu keligiis yahay. Ma jirin qof shaah u diyaariya, ma jirin qof la hadlo, ma jirin qof ka caawiya nolosha maalinlaha ah. Wuxuu bilowday inuu ka fekero. “Maxaan sameeyey?” ayuu isweyddiiyey. “Shaah yar dartii ayaan u furay naagtii i jeclayd? Xanaaqayga ayaa i baabbi’iyey.” Wuxuu isku dayay inuu la xiriiro Fawziya, laakiin iyadu way diidday inay soo noqoto. Waxay tiri: “Anigu ma doonayo inaan la noolaado nin aan dulqaad lahayn. Nolosha waa in la ixtiraamo.” Axmed wuxuu qaatay casharro adag. Wuxuu ogaaday in xanaaqa degdegga ah uu burburiyo qoyska, in erayada xun ay dhaawacaan qalbiyada, iyo in fursadaha la iska lumin karo haddii aan la fahmin. Wuxuu isku dayay inuu isbeddelo, laakiin taas waxay ahayd mid aad u adag. Fawziya waxay u guurtay meel kale, nolosheedana way sii wadday iyadoo nabad qabta. Casharrada laga baran karo sheekadan: 1. Dulqaadka waa muhiim: Xanaaqa degdegga ah wuxuu u horseedi karaa go’aanno khaldan oo aan dib loo soo celin karin. 2. Ixtiraamka qoyska: Naagta ama ninka waa in la ixtiraamo, xitaa haddii ay jiraan khaladaad yaryar sida shaah aan waqtiga saxda ah la diyaarin. 3. Erayada qalbiga ayay dhaawacaan: Erayo xun oo la isticmaalo marka la xanaaqo waxay ka sii daran yihiin ficillada. 4. Fursadaha lama soo celiyo: Marka la kala tago qoyska sabab yar awgeed, dib u soo noqoshadu way adkaan kartaa. 5. Isbeddelka dabeecadda: Qof kastaa waa inuu isku dayo inuu ka takhaluso xanaaqa, si uu ugu noolaado nolol farxad leh. Sheekadani waxay ina baraysaa in nolosha qoysku ay ku dhisan tahay dulqaad, isfaham, iyo jacayl – ma aha xanaaq iyo furitaan degdeg ah.