A KA VEND SHPIRTI SHENJT NË JETËN TËNDE? - Dom Shtjefen Dodes

A KA VEND SHPIRTI SHENJT NË JETËN TËNDE? Kur ndihemi të bllokuar shpirtërisht – si të hapemi ndaj hirit të Zotit dhe të fillojmë përsëri? Katekeza jonë na ftoi të reflektojmë mbi një përvojë që e njohim të gjithë: dëshirojmë të ndryshojmë, por shpesh ndihemi sikur kemi mbetur në vend. Lutemi, por nuk ndiejmë gjithmonë ngushëllim; dëshirojmë të falim, por plagët vazhdojnë të dhembin; kërkojmë paqe, por zemra mbetet e trazuar. Duke u nisur nga Shkrimi Shenjt, zbuluam se Hyji është i pranishëm edhe në çastet kur jeta jonë duket e çrregullt. Në fillim të krijimit, Shpirti i Hyjit endej përmbi ujëra (Zan 1,2). Pëllumbi i Noeut, që u kthye me një gjethe ulliri (Zan 8,11), na kujtoi se edhe pas përmbytjeve të jetës mund të lindë një fillim i ri. Ndërsa në pagëzimin e Jezusit, Shpirti Shenjt zbret në trajtë pëllumbi, duke na drejtuar drejt Krishtit, burimit të jetës së re. Nga këto pamje biblike kaluam te përgjegjësia jonë morale. 1. Shpirti Shenjt nuk na ndryshon duke e anashkaluar lirinë tonë. Ai na paraprin me hirin e tij, na ndriçon ndërgjegjen dhe na jep forcën për të zgjedhur të mirën. Por ne jemi të ftuar të bashkëpunojmë me këtë hir. Nuk mjafton të lutemi për paqe në familje, nëse vazhdojmë të ushqejmë zemërimin; as të kërkojmë faljen e Zotit, nëse nuk përpiqemi t'i falim të tjerët. 2. Jeta shpirtërore nuk matet vetëm me ndjenjat. Mund të jemi pranë Zotit edhe kur përjetojmë thatësi, lodhje dhe pasiguri. Jo çdo vështirësi është pasojë e mëkatit dhe jo çdo vuajtje dëshmon mungesë besimi. Nganjëherë kemi nevojë për lutje, nganjëherë për pushim, këshillim, ndihmë profesionale dhe mbështetje njerëzore. 3. Kthimi i vërtetë kërkon hapa konkretë. Nëse lutemi për durim, duhet të mësojmë të dëgjojmë. Nëse kërkojmë liri nga një zakon i keq, duhet të shmangim rastet që na çojnë drejt tij. Nëse kërkojmë pajtim, duhet të jemi të gatshëm të bëjmë atë që është e drejtë dhe e mundur për ta ndërtuar. 4. Falja është një nga frytet më të bukura të veprimit të Shpirtit Shenjt. Por falja nuk do të thotë të harrojmë padrejtësinë, të mohojmë dhimbjen apo të lejojmë që dikush të vazhdojë të na dëmtojë. Ajo është një rrugë drejt lirisë së brendshme, ku mësojmë të mos e ushqejmë urrejtjen dhe hakmarrjen. 5. Ndërgjegjja duhet të formohet në dritën e së vërtetës. Jo çdo ndjenjë apo mendim është frymëzim i Shpirtit Shenjt. Frymëzimet tona duhet t'i shqyrtojmë në dritën e Ungjillit, të mësimit të Kishës dhe të fryteve të Shpirtit: dashurisë, paqes, durimit, mirësisë, besnikërisë dhe vetëpërmbajtjes. 6. Rëniet tona nuk duhet të na çojnë në dëshpërim. Njeriu që lufton kundër mëkatit mund të rrëzohet, por është gjithmonë i ftuar të ngrihet përsëri. Kujtuam Shën Pjetrin, i cili e mohoi Jezusin, por nuk mbeti përgjithmonë rob i mohimit të tij. Krishti e ftoi përsëri në dashuri dhe në mision. 7. Shpirti Shenjt vepron edhe në gjërat e zakonshme të jetës. Në një kërkimfalje, në një fjalë të butë, në kujdesin për një të sëmurë, në durimin e një prindi, në ndershmërinë e një punëtori dhe në besnikërinë e një bashkëshorti. Shenjtëria nuk përbëhet vetëm nga ngjarje të jashtëzakonshme, por edhe nga dashuria e përditshme. 8. Sakramentet janë burime të veçanta të hirit. Në Pagëzim marrim jetën e re në Krishtin; në Krezmim forcohemi me dhuratën e Shpirtit Shenjt; në Eukaristi ushqehemi me Krishtin; ndërsa në Sakramentin e Pajtimit marrim faljen dhe hirin për të filluar përsëri. Dhe së fundi, katekeza na kujtoi se Zoti nuk na premton gjithmonë ndryshimin e menjëhershëm të rrethanave, por na dhuron hirin për t'i përballuar ato me besim, dashuri dhe shpresë. Prandaj, të dashur dëgjues, mos e matni praninë e Hyjit vetëm me sukseset, ngushëllimet apo ndryshimet e jashtme. Shikoni edhe frytet e vogla të së mirës që po lindin në zemrën tuaj.