เพลงที่ 216 ขอบคุณที่เคยเบ่งบาน (เนื้อเพลง) Weary Worker

เพลงที่ 216 ขอบคุณที่เคยเบ่งบานWeary Worker บุปผาดอกเดิม ริมบัญชอน ยามนี้รอนรอน สีเคยผ่องพรรณ กลีบเจ้าโรยรา ตามคืนและวัน วันคืนเปลี่ยนผัน ความงามเปลี่ยนไป ข้ายืนพินิจ มิคิดโศกศัลย์ ด้วยภาพวันนั้น แจ่มชัดกลางใจ แรกที่เจ้าแย้ม กลีบรับอุทัย งามเกินสิ่งใด ที่ข้าเคยพบพาน เจ้าอาจลืมเลือน…คืนวันเหล่านั้น แต่ในใจฉัน มิเคยลบหาย จำได้หมายรู้ อยู่มิรู้วาย กาลเวลาหาได้ ลบเลือนเจ้าไป ขอบน้ำใจเจ้า…ที่เจ้าเบ่งบานเพื่อฉัน ขอบคุณคืนวัน ที่เจ้าเคยผ่องใส แม้กลีบบุปผา โรยราร่วงลงไป แต่ความงามนั้นไซร้…ประทับในฤดี มิต้องคืนกลับ เป็นผกาเช่นเดิม มิต้องแต่งเติม ความงามเพื่อผู้ใด เพราะภาพวันนั้น ยังแจ่มชัดในใจ งดงามเสมอไป ราววันแรกที่พบพาน กาลเวลาเปลี่ยน คนเวียนเปลี่ยนผัน ผันคืนผ่านวัน เดือนผันปีผ่าน ความงามผุดผาด อาจเลือนตามกาล แต่ภาพจำวันวาน มิเคยหายไป ออเจ้ามอบแสง ในคืนมืดมน ออเจ้าเป็นฝน หล่อเลี้ยงหัวใจ แม้ว่าวันนี้ เวลาล่วงไป เจ้าในหัวใจ งามตลอดกาล หากวันหนึ่งเจ้า ส่องดูคันฉ่อง พบว่ามิผ่อง ดังเมื่อวันวาน โปรดรู้เถิดหนา ฉันยังเล่าขาน และจำเพียงกาล เวลาที่สวยงาม ขอบน้ำใจเจ้า…ที่เจ้าเบ่งบานเพื่อฉัน ขอบคุณคืนวัน ที่เจ้าเคยผ่องใส แม้กลีบบุปผา โรยราร่วงลงไป แต่ความงามนั้นไซร้…ประทับในฤดี มิต้องคืนกลับ เป็นผกาเช่นเดิม มิต้องแต่งเติม ความงามเพื่อผู้ใด เพราะภาพวันนั้น ยังแจ่มชัดในใจ งดงามเสมอไป ราววันแรกที่พบพาน ข้ามิได้วอน ให้เวลาย้อนคืนมา มิได้ปรารถนา ให้บุปผา…ผลิบานดังเดิม เพราะบางสิ่งงดงาม มิใช่เพราะแต่งเติม หากเพราะแต่เดิม มันเคยเกิดขึ้นจริง… ขอบน้ำใจเจ้า…ที่เจ้าเบ่งบานเพื่อฉัน ขอบคุณคืนวัน ที่เจ้าเคยผ่องใส แม้กลีบบุปผา โรยราร่วงลงไป แต่ความงามนั้นไซร้…ประทับในฤดี มิต้องคืนกลับ เป็นผกาเช่นเดิม มิต้องแต่งเติม ความงามเพื่อผู้ใด เพราะภาพวันนั้น ยังแจ่มชัดในใจ งดงามเสมอไป ราววันแรกที่พบพาน