ဗုဒ္ဓနှင့် တိတ္ထိဆရာကြီး ၆ ဦး — ဘယ်သူ့လမ်းစဉ်က မှန်ကန်သလဲ? (ဒေဝဒဟသုတ် အနှစ်ချုပ်)

​ဒီတရားတော်ဟာ မဇ္ဈိမနိကာယ်၊ ဒေဝဒဟသုတ်ကို အခြေခံပြီး မြတ်စွာဘုရားရှင် လက်ထက်တော်က ပေါ်ထွန်းခဲ့တဲ့ တိတ္ထိဆရာကြီး ၆ ဦး (အထူးသဖြင့် နိဂဏ္ဌနာတပုတ္တ ခေါ် ဂျိန်းဝါဒ) ရဲ့ လမ်းစဉ်တွေဟာ ဘယ်လိုမှားယွင်းသလဲဆိုတာ၊ ဗုဒ္ဓ ချမှတ်တော်မူတဲ့ သွာက္ခာတ မှန်ကန်တဲ့ တရားလမ်းစဉ်နဲ့ ဘယ်လိုကွာခြားသလဲဆိုတာကို ဟောကြားထားပါတယ်။ ဂျိန်းတို့ရဲ့ "သတ္တဝါတွေ ခံစားရသမျှ ဆင်းရဲသုခဟာ အတိတ်ဘဝကံ တစ်ခုတည်းကြောင့်ပဲ" ဆိုတဲ့ ပုဗ္ဗေကတဟေတု ဒိဋ္ဌိကို ဗုဒ္ဓက ဒီဘဝ ဝီရိယ၊ အသိဉာဏ်၊ လုပ်ရပ်တွေရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကို ငြင်းပယ်ထားလို့ မှားယွင်းတယ်လို့ ထောက်ပြထားပါတယ်။ ဒါအပြင် တပအကျင့် (ခွေးလို/နွားလိုကျင့်ခြင်း၊ ပဉ္စတပ၊ ဆူးပေါ်အိပ်ခြင်း) နဲ့ ကံဟောင်းကို မဖျက်နိုင်၊ စာတုယာမ သံဝရ နဲ့လည်း ကံရဲ့ အကျိုးပေးမှုကို ရွှေ့ပြောင်း၍ မရကြောင်း ဗုဒ္ဓက စစ်တမ်းထုတ်ပြထားပါတယ်။ နောက်ဆုံးမှာ ​မဇ္ဈိမပဋိပဒါလမ်းစဉ်အတိုင်း သီလ → သန္တုဋ္ဌိ → ဣန္ဒြိယသံဝရ → သတိသမ္ပဇဉ်ည → နီဝရဏဖယ်ရှား → ဈာန် → ဝိပဿနာဉာဏ်စဉ် ဖြင့် ကမ္မဝဋ်၊ ကိလေသာဝဋ်၊ ဝိပါကဝဋ်တို့ ကုန်ဆုံးရာ နိဗ္ဗာန် ကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြောင်း ရှင်းလင်း ဟောကြားထားပါတယ်။ (၃) Chapters (အခန်းများ) 00:00 တရားနိဒါန်း –မှန်ကန်သော အယူဝါဒ၏ အရေးပါမှု 03:15 သွာက္ခာတ ဓမ္မော –ဟောသည့်အတိုင်း အကျိုးဖြစ်ရမည် 06:00 ခေတ်ပြိုင် တိတ္ထိဆရာကြီး၅ ဦး၏ ဝါဒများ 14:00 နိဂဏ္ဌနာတပုတ္တ(ဂျိန်းဝါဒ) မိတ်ဆက် 18:00 ဂျိန်းဘုန်းကြီးများ၏ ကျင့်စဉ်နှင့် ဇီဝသတ္တဝါ သနားခြင်း 23:00 ဂျိန်းဘုရားရုပ်တု၊ (စကြာ) အမှတ်အသား 26:00 ပုဗ္ဗေကတဟေတု ဒိဋ္ဌိ – အတိတ်ကံသာ အကြောင်းရင်း အယူ 32:00 ပုဗ္ဗေကတဟေတု ဒိဋ္ဌိကို ဗုဒ္ဓ ဝေဖန်ခြင်း 37:00 တပအကျင့် – ခွေးအလိုကျင့်၊ နွားအလိုကျင့်၊ ဒုက္ကရစရိယ 44:00 စာတုယာမ သံဝရ –ကံသစ်ကို လေးဘက်လေးတန် ဆို့ပိတ်ခြင်း 47:00 ကံဟောင်း/ကံသစ် ရွှေ့ပြောင်း၍ မရကြောင်း ဗုဒ္ဓ ဆန်းစစ်ချက် 52:00 တရားဂုဏ်တော် ခြောက်ပါး -သွာက္ခာတ၊ သန္ဒိဋ္ဌိကော၊ အကာလိကော 55:00 မဇ္ဈိမပဋိပဒါ – မလိုအပ်ဘဲ ဒုက္ခမခံ၊ ဓမ္မိကသုခ မစွန့်ရ 59:00 ခန္ဓာ ၅ ပါးသည် ဒုက္ခ၊ တဏှာသည် ဒုက္ခ၏ အကြောင်း 1:02:00 ဒုက္ခခံ၍ တဏှာဖယ်ရှားခြင်း –မြားတံ ဥပမာ 1:05:00 သီလ → သန္တုဋ္ဌိ → ဣန္ဒြိယသံဝရ → သတိသမ္ပဇဉ်ည 1:08:00 နီဝရဏ ၅ ပါး ဖယ်ရှားခြင်း၊ ဈာန်၊ ဝိပဿနာဉာဏ်စဉ် 1:10:00 နိဂုံး – ကမ္မဝဋ်ကုန်ခြင်း၊ နိဗ္ဗာန် (၄) အဓိက အချက်များ • ​သွာက္ခာတ ဓမ္မော – ဗုဒ္ဓဟောသည့်တရားဓမ္မသည် "ဟောသည့်အတိုင်း လုပ်လျှင် ဟောသည့်အတိုင်း တကယ်ဖြစ်" ရမည်။မမှန်ကန်သော ဒုရက္ခာတ ဝါဒများသည် လိုက်နာသော်လည်း အကျိုးမပေးနိုင်။ • ​တိတ္ထိဆရာကြီး ၆ ဦး – ပုရာဏကဿပ(အကရိယဝါဒ - ကုသိုလ်၊ အကုသိုလ်ကံမရှိ)၊ မက္ခလိဂေါသာလ(သံသာရသုဒ္ဓိ - ဘာလုပ်လုပ် အလိုအလျောက် စင်ကြယ်လိမ့်မည်)၊ အဇိတကေသကမ္ဗလ (ရုပ်ဝါဒ - တမလွန်မရှိ)၊ ပကုဓကစ္စာယန (ကာယ ၇ ခု ထာဝရ - သဿတဝါဒ)၊ သဉ္ဇယဗေလဋ္ဌပုတ္တ (ယောင်ဝါးဝါဒ - တိတိကျကျ မဖြေ)၊ နိဂဏ္ဌနာတပုတ္တ (ဂျိန်းဝါဒ)။ • ​နိဂဏ္ဌ = ဂျိန်း – "ကိလေသာ အနှောင်အဖွဲ့ကင်း၍ဘာမှမပိုင်ဆိုင်သူ" ဟု အနက်ရ။ Jina ကိုကိုးကွယ်သောကြောင့် Jainism ဟု ခေါ်။အဝတ်လုံးဝ မဝတ်၊ သပိတ်/သင်္ကန်း မရှိ၊ လက်ခုပ်နှင့် ဆွမ်းစား၊ ဇီဝသတ္တဝါ မသေအောင် နှာခေါင်းစည်း၊ တံမြက်စည်းနှင့် လမ်းလှဲကာ လမ်းလျှောက်။ • ​ဂျိန်းဘုရားရုပ်တု အသိအမှတ်ပြုနည်း – ရင်ဝရင်ချိုင့်တွင်(စကြာ)အမှတ်အသား ပါလျှင် ဂျိန်းဘုရားရုပ်တု ဖြစ်၍ ဗုဒ္ဓဂယာသို့ ဘုရားဖူးသွားသူများ သတိထားရန်။ • ​ပုဗ္ဗေကတဟေတု ဒိဋ္ဌိ – "ဘဝ၌ ခံစားရသမျှ သုခ၊ ဒုက္ခ၊ အောင်မြင်မှု၊ ဆုံးရှုံးမှုအားလုံးသည် အတိတ်ဘဝကံ တစ်ခုတည်းကြောင့်" ဆိုသော မှားယွင်းသည့် အယူအဆ။ ဒီဘဝ ဝီရိယ၊ အသိဉာဏ်၊ လုပ်ရပ်တို့၏ အခန်းကဏ္ဍကို ငြင်းပယ်ထားသည်။ • ​ဗုဒ္ဓ၏ ဝိပါကဝေဒနာ ဆန်းစစ်ချက် –နှာစေးချောင်းဆိုးက အအေးပတ်၍ ဖြစ်ခြင်း၊ ခိုးမှုကြောင့် ထောင်ကျခြင်း၊ ကြိုးစား၍ ချမ်းသာလာခြင်းစသည်တို့သည် ဒီဘဝ အကြောင်းများသာ။ ဝိပါကဝေဒနာတစ်မျိုးတည်းကိုသာလက်ခံ၍ ဒီဘဝ အကြောင်းများကို ငြင်းလျှင် မမှန်။ • ​ဂျိန်း၏ ကံဖြေနည်း – (၁)ကံဟောင်းကို တပအကျင့် (ဆူးပေါ်အိပ်၊ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်၊ ပဉ္စတပ - နေပူ+မီးပုံ ၄ ပုံကြား)၊ ခွေးလိုကျင့်၊ နွားလိုကျင့်ဖြင့် ဖျက်ရ။ (၂) ကံသစ်ကို စာတုယာမသံဝရ လေးဘက်လေးတန် (ကိုယ်၊ နှုတ်၊ စိတ်) စောင့်စည်းခြင်းဖြင့် ဆို့ပိတ်ရ။ • ​ဘုရားလောင်း၏ ဒုက္ကရစရိယ –ဘုရားလောင်းကိုယ်တော်တိုင် တပအကျင့်ကို ခြောက်နှစ်တိုင်တိုင် ကျင့်ခဲ့သော်လည်း တရားထူးမရ၊ သွေးသား ပျက်စီး၍သာ ရ။ ထို့ကြောင့် စွန့်ပယ်၍ မဇ္ဈိမပဋိပဒါ ကို ချမှတ်ခဲ့။ • ​ဗုဒ္ဓ၏ အခြေခံ သုံးချက် – (၁) မလိုအပ်ဘဲဒုက္ခမခံရ ၊ (၂) ဓမ္မိကသုခ(တရားသဖြင့် ရသော ချမ်းသာ) ကို မစွန့်ရ၊ (၃) ချမ်းသာ၏ အပေါ်တွင် တွယ်တာ မိန်းမောခြင်း မဖြစ်စေရ။ • ​ခန္ဓာ ၅ ပါး ရလာခြင်း = ဒုက္ခ ရလာခြင်း –သံယုတ်ပါဠိတော်တွင် ရုပ်၊ ဝေဒနာ၊ သညာ၊ သင်္ခါရ၊ ဝိညာဉ်၊ မျက်စိ၊ နား၊ နှာ၊ လျှာ၊ ကိုယ်၊ စိတ်— အားလုံး၏ ဥပ္ပါဒ (ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း)သည် ဒုက္ခ၏ဥပ္ပါဒ ဖြစ်၏။ တဏှာသည်ဒုက္ခနိဒါန ဖြစ်၍ မဂ္ဂင် ၈ ပါးဖြင့်ဖယ်ရှားရ။ • ​မြားတံ ဥပမာ – မကောက်သောမြားတံကိုမီးကင်၊ ဖြောင့်ကာ ဖြောင့်တန်းအောင် ပြုပြင်ရသကဲ့သို့၊ လိုအပ်လျှင် ဒုက္ခခံ၍တဏှာဖယ်ရှားရ။ ဖြောင့်တန်းပြီးလျှင် ထပ်၍ ဒုက္ခခံရန် မလို။ • ​မှန်ကန်သော ကျင့်စဉ်၏အဆင့်ဆင့် –သီလ → အနဝဇ္ဇသုခ (အပြစ်မဲ့ ချမ်းသာ) → အဝိပ္ပဋိသာရ → ပါမောဇ္ဇ → ပီတိ → ပဿဒ္ဓိ → သုခ → သမာဓိ → ယထာဘူတဉာဏဒဿန ဟူ၍ ဆင့်ကဲ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ • ​နီဝရဏ ၅ ပါး – ကာမစ္ဆန္ဒ၊ ဗျာပါဒ၊ ထိနမိဒ္ဓ၊ ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စ၊ ဝိစိကိစ္ဆာ။ ဤတို့ကို ဖယ်ရှား၍ ဈာန် ၄ ဆင့် တက်လှမ်း၊ ထို့နောက် ဝိပဿနာဉာဏ်စဉ် (ဘယ၊ အာဒီနဝ၊ မုဉ္စိတုကမျတာ၊ ပဋိသင်္ခါ၊ သင်္ခါရုပေက္ခာ၊ အနုလောမ → မဂ်၊ ဖိုလ်)။ • ​ဝဋ်သုံးပါး – ကိလေသာဝဋ်၊ ကမ္မဝဋ်၊ ဝိပါကဝဋ်။ ကိလေသာကို ပယ်သတ်လျှင် ကံသည် အဖော်မရ၍ အကျိုးမပေးနိုင်တော့။ ဤသည်ပင် နိဗ္ဗာန်။ #တရားဓမ္မ​ #သမထ #ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် #ဆရာတော်များ​ #ပါချုပ်ဆရာတော်တရားတော်များ​ #မေတ္တာပို့​ #ပရိတ်ပဌာန်း​ #ပရိတ်ကြီး၁၁သုတ်​ #ပဌာန်းတရားတော်​ #တရားတော်များစုစည်းရာ၂၀၂၆ #ဗုဒ္ဓ #ပါချုပ်​ #tayartaw​ #မေတ္တာပို့​ #တရားတော်များ #ဝိပဿနာ