Bakit Masarap Umuwi sa Lumang Bahay ni Lola?

May mga bahay na maganda dahil bago. May mga bahay na mahal dahil maganda ang materyales. Pero may mga bahay na kahit luma na, kahit kupas na ang pintura, kahit maingay na ang sahig… *ayaw nating iwan.* Ito ang kuwento ng Bahay ni Lola. Isang bahay na hindi perpekto, pero puno ng alaala. Dito mas masarap ang simpleng pagkain. Mas mahaba ang kuwentuhan. Mas mahimbing ang tulog. At kahit ilang taon na ang lumipas, parang may bahagi ng pagkabata natin na naghihintay pa rin sa loob. Bilang arkitekto, madalas nating pag-usapan kung paano gumawa ng magandang bahay. Pero baka may mas mahalagang tanong: *Paano ba gumawa ng bahay na gugustuhin pa ring balikan ng mga anak at apo, kahit matagal nang wala ang mga taong minsang tumira rito?* Ang Pagbabalik sa Bahay ni Lola. Isang maikling essay tungkol sa arkitektura, alaala, pamilya—at kung bakit ang tunay na halaga ng isang bahay ay hindi nasusukat sa laki, presyo, o ganda nito… kundi sa mga taong dahilan kung bakit tinatawag natin itong *tahanan.*