Τελειώνει κάπου το σύμπαν; | Το Νυσταγμένο Παρατηρητήριο

Το σύμπαν δεν είναι κενό — είναι ένας υφασμάτινος ιστός που τεντώνεται και καμπυλώνει, παρασύροντας γαλαξίες μακριά μας πιο γρήγορα κι από το φως, χωρίς να παραβιάζει κανέναν νόμο της φυσικής. Σε αυτό το επεισόδιο, ταξιδεύουμε αργά και ήσυχα μέσα από τις πιο παράξενες ιδέες γύρω από το όριο του σύμπαντος: το παρατηρήσιμο σύμπαν και τον ορίζοντά του, την ανακάλυψη της διαστολής του χώρου, την αρχέγονη λάμψη της Μεγάλης Έκρηξης, και την τολμηρή υπόθεση ότι το σύμπαν μας είναι απλώς μία φούσκα ανάμεσα σε πολλές. Ένα ήσυχο ταξίδι για όσους θέλουν να αποκοιμηθούν αναρωτούμενοι πόσο μακριά φτάνει πραγματικά η πραγματικότητα. 📚 ΠΗΓΕΣ Einstein, A. (1916). "Die Grundlage der allgemeinen Relativitätstheorie." Annalen der Physik. Hubble, E. (1929). "A Relation Between Distance and Radial Velocity Among Extra-Galactic Nebulae." Proceedings of the National Academy of Sciences. Penzias, A. A., & Wilson, R. W. (1965). "A Measurement of Excess Antenna Temperature at 4080 Mc/s." The Astrophysical Journal. Guth, A. H. (1981). "Inflationary Universe: A Possible Solution to the Horizon and Flatness Problems." Physical Review D. Riess, A. G., et al. (1998). "Observational Evidence from Supernovae for an Accelerating Universe and a Cosmological Constant." The Astronomical Journal. Perlmutter, S., et al. (1999). "Measurements of Ω and Λ from 42 High-Redshift Supernovae." The Astrophysical Journal. Gödel, K. (1949). "An Example of a New Type of Cosmological Solutions of Einstein's Field Equations of Gravitation." Reviews of Modern Physics. Planck Collaboration (2020). "Planck 2018 Results. VI. Cosmological Parameters." Astronomy & Astrophysics. Bousso, R. (2002). "The Holographic Principle." Reviews of Modern Physics. Tegmark, M. (2003). "Parallel Universes." Scientific American.