திருவாசகம் | திருகோத்தும்பி | Thiruvasagam | Thirukothumbi

1. பூவேறு கோனும்... தாமரை பூவில் இருக்கும் பிரம்மனும், தேவர்களுக்கு தலைவனான இந்திரனும், பொன் போல அழகிய நாவில் வீற்றிருக்கும் கலைமகளும், திருமாலும், நான்கு வேதங்களும், மற்ற மதங்களின் ஒளியும், வானவர்களும் கூட அறிய முடியாத, காளையை வாகனமாக கொண்ட சிவனின் திருவடிக்கு சென்று ஊதுவாயாக கோத்தும்பியே. 2. நானார் என் உள்ளமார்... நான் யார்? என் உள்ளம் யார்? ஞானம் என்பது என்ன? என்னை யார் அறிவார்? வானவர்களுக்கு தலைவனான சிவபெருமான் என்னை ஆட்கொள்ளாவிட்டால், நான் அறிவு மயங்கி, மாமிசம் நிறைந்த மண்டை ஓட்டில் பிச்சை எடுக்கும் தில்லை அம்பலவனின் தேன் நிறைந்த தாமரை போன்ற திருவடிக்கு சென்று ஊதுவாயாக கோத்தும்பியே. 3. தினைத்தனை உள்ளதோர்... தினை அளவு உள்ள ஒரு பூவில் கூட தேன் உண்ணாமல், நான் அவனை நினைக்கும் போதும், பார்க்கும் போதும், பேசும் போதும் என் எலும்பெல்லாம் உருகி ஆனந்த தேனை சொரிகின்ற கூத்தாடும் இறைவனிடமே சென்று ஊதுவாயாக கோத்தும்பியே. 4. கண்ணப்பன் ஒப்பதோர்... கண்ணப்ப நாயனார் போன்ற அன்பு என்னிடம் இல்லை என்று தெரிந்த பிறகும், என் அப்பன், எனக்கு நிகரில்லாதவன், என்னையும் ஆட்கொண்டு அலங்கரித்து 'வா' என்று அழைத்த பெருங்கருணையும், சுண்ணாம்பு போன்ற பொன்னிற திருநீறு பூசியவனிடமே சென்று ஊதுவாயாக கோத்தும்பியே. 5. அத்தேவர் தேவர்... அந்த தேவர் பெரியவர், இந்த தேவர் பெரியவர் என்று பொய்யான தெய்வங்களை பற்றி பேசி புலம்பும் இந்த உலகத்தில், கொஞ்சமும் பக்தி இல்லாத நான், என் பற்றுகளை அறுத்து உண்மையான தேவர்களுக்கு எல்லாம் தேவனான சிவனையே பற்றி நின்றேன். அந்த மெய்த்தேவனிடமே சென்று ஊதுவாயாக. 6. வைத்த நிதி பெண்டீர்... சேர்த்து வைத்த செல்வம், மனைவி, பிள்ளைகள், குலம், கல்வி என்று பித்து பிடித்து அலையும் இந்த உலகில், பிறப்பு இறப்பு என்னும் மனக் கலக்கத்தை தெளிவித்த ஞான வித்தகனான இறைவனிடமே சென்று ஊதுவாயாக. 7. சட்டோ நினைக்க... நினைத்த உடனே மனதிற்கு அமுதமாக இனிக்கும் சங்கரனை, கெட்டுப்போன நான் மறப்பேனோ? அவனுடைய அழியாத திருவடியை பற்றாத பாவிகளின் உருவத்தை கூட நாம் அறியோம். அப்படிப்பட்ட தூய்மையான சிட்டனிடமே சென்று ஊதுவாயாக. 8. ஒன்றாய் முளைத்தெழுந்து... ஒன்றாக இருந்து பலவாக கிளைத்து எழுந்து, என்னை நன்றாக வைத்து, நாய் போன்ற என்னை பல்லக்கில் ஏற்றி வைத்த, என் தந்தைக்கும் தந்தையான, எங்கள் குடும்பத்திற்கே தலைவனான, குறையாத செல்வனிடமே சென்று ஊதுவாயாக. 9. கரணங்கள் எல்லாம் கடந்து... மனம், புத்தி போன்ற கருவிகளை எல்லாம் கடந்து நிற்கும் நஞ்சுண்ட கழுத்தனின் திருவடிகளை நான் சேர்ந்த உடனேயே, எனக்கு பிறப்பு இறப்பு என்னும் இரண்டின் மயக்கத்தையும் அறுத்த கருணைக் கடலிடமே சென்று ஊதுவாயாக. 10. நோயுற்று மூத்து... நோய் வந்து முதுமை அடைந்து, பயனற்ற கிழட்டு காளை போல இங்கு இருந்து, நாய் பெறும் செல்வத்தை கூட விரும்ப அறியாத எனக்கு, தாய் போல வந்து என்னை ஆட்கொண்ட, தானே செல்வமாக இருக்கும் கருணையாளனிடமே சென்று ஊதுவாயாக. 11. வன்னெஞ்சக் கள்வன்... "கடின நெஞ்சம் கொண்ட திருடன், மன வலிமை உள்ளவன்" என்று என்னை தள்ளி விடாமல், என் கல் போன்ற நெஞ்சை உருக்கி கருணையால் ஆட்கொண்ட, அன்னம் தவழும் அழகிய தில்லை அம்பலவனின் பொன் போன்ற கழல் அணிந்த திருவடிக்கே சென்று ஊதுவாயாக. 12. நாயேனைத் தன்னடிகள்... நாய் போன்ற என்னை தன் திருவடிகளை பாட வைத்த தலைவன், பேய் போன்ற என் பிழைகளை பொறுக்கும் பெருமை உடையவன், சிறிதும் தகுதி இல்லாத என் செயல்களையும் ஏற்றுக் கொள்ளும் தாய் போன்ற ஈசனிடமே சென்று ஊதுவாயாக. 13. நான் தனக்கு அன்பின்மை... நான் அவனிடம் அன்பு இல்லாதவன் என்பது எனக்கும் அவனுக்கும் தெரியும். ஆனால் அவன் என்னை ஆட்கொண்டது ஊரறிந்தது. அதற்கு காரணமான கருணையும் அவனுடையதே. அதனால் கோத்தும்பியே, அவனே தலைவன் என்று என்னை அவனோடு சேரும்படி குளிர்ந்து ஊதுவாயாக. 14. கருவாய் உலகினுக்கு... உலகிற்கு மூலமாகவும், உலகிற்கு அப்பாலும், இப்பாலும் இருப்பவன், மணம் நிறைந்த மலர் சூடிய மங்கையான உமையோடு வந்து, உருவமில்லாதவனாய் வேதம் ஓதும் அந்தணனாய் என்னை ஆட்கொண்ட திருவான தேவனிடமே சென்று ஊதுவாயாக. 15. நானும் என் சிந்தையும்... நானும் என் சிந்தையும் நாயகனுக்கு எந்த வகையில் தகுதியானவர்கள்? தாழ்ந்த சடை உடைய அவனும் அவன் மனைவியும் என்னை ஆட்கொள்ளாவிட்டால் நான் என்ன ஆவேன்? வானும், திசைகளும், பெருங்கடலும் ஆன பிரானின் தேன் சொரியும் திருவடிக்கே சென்று ஊதுவாயாக. 16. உள்ளப் படாத திருஉருவை... மனதால் நினைக்க முடியாத அவனது திருவுருவை நினைத்த உடனேயே, வஞ்சம் இல்லாத பேரானந்தமும், வானம் போன்ற பெருங்கருணை வெள்ளமும் வந்தது. என்னை தனியே ஆட்கொண்ட பிரானிடமே சென்று ஊதுவாயாக. 17. பொய்யாய செல்வத்தே... பொய்யான இவ்வுலக செல்வத்தில் மூழ்கி அதையே மெய் என்று நினைத்து கிடந்த என்னை ஆட்கொண்டு, 'ஐயா, என் உயிரே, அம்பலவா' என்று நான் அழைக்கும் வண்ணம் செய்தவனின் சிவந்த மலர் போன்ற திருவடிக்கே சென்று ஊதுவாயாக. 18. தோலும் துகிலும்... புலித்தோலும், ஆடையும், குழையும், சுருண்ட தோடும், பால் போன்ற வெண்ணீறும், பச்சை சந்தனமும், பச்சை கிளியும், சூலமும், வளையல்களும் கொண்ட அவனது பழமையான கோலத்தை பார்த்து மகிழ்ந்து குளிர்ந்து ஊதுவாயாக கோத்தும்பியே. 19. கள்வன் கடியன்... "திருடன், கடுமையானவன், கலகம் செய்பவன்" என்று என்னை ஒதுக்காமல், வள்ளல் போல என் மனதில் வந்து தங்கி, என் உள்ளத்தில் உள்ள துயர் எல்லாம் நீங்கும்படி செய்த, தெளிவான கழல் அணிந்தவனிடமே சென்று ஊதுவாயாக. 20. பூமேல் அயனோடு... தாமரை மேல் உள்ள பிரம்மனும், திருமாலும் "அவனை அடைவது கடினம்" என்று ஏமாந்து நிற்க, இந்த அடியேன் பெருமைப்படும்படி, நாய் போன்ற என் மேல் ஆசனம் இட்டு என்னை பெரும் பொருட்டாக மதித்த, தீ போன்ற மேனி உடையவனிடமே சென்று ஊதுவாயாக.