"Dama Kameliowa" (1848r.)–Dlaczego ta fabuła wydaje się znajoma? Zapraszam do wysłuchania recenzji

Dama Kameliowa (1848 r.) – Aleksander Dumas (syn) (…)”Nie chodzi o to, aby u wrót życia postawić dwa słupy, z którego jeden byłby opatrzony napisem: "Droga dobrego", a drugi ostrzeżeniem: "Droga złego", i aby wszystkim zbliżającym się do nich mówić: "Wybierajcie." Trzeba, jak to uczynił Chrystus, wskazywać przejścia, które tych, co dali się skusić na wstępie, prowadziłyby z drogi zła na drogę dobra.”(…) Ta książka to opowieść o ludzkich relacjach i gotowości do poświęceń. Niektóre współcześnie mogą się wydawać banalne, ale wtedy w XIX wiecznym Paryżu – matce skandali – jak pisze autor, nabiera to innego wymiaru. To właśnie ta podwójna moralność paryska, konwenanse, paryska elita i różnice klasowe są tłem do rozważań głównej bohaterki i narratora na temat moralności, wybaczenia i tego kto i za co zasługuje na potępienie. I czy odkupienie jest możliwe w świecie, gdzie hipokryzja odbiera prawo do miłości? Kto i co w końcu decyduje o tym czy możemy człowieka określić mianem dobrym, porządnym, uczciwym? Dla mnie ta książka psychologicznie i obyczajowo, świetnie przeszła próbę czasu. Moja nieobiektywna ocena powieści „Dama Kameliowa”, to 8/10. Kryteria: 1-1p. 2-2p. 3-2p. 4-2p. 5-1p. 6-0p. 7-0p.