mülkiyetsiz yangın

verse1 Bir şey oldu, kimsenin suçu yok. En kötüsü de bu. Kıracak bir kapı, sövecek bir duvar, dönecek bir yol yok. İçimde birkaç şehir aynı anda yanıyor. İtfaiye çağırmıyorum. Bırakıyorum. Verse2 Ben hangi savaştan döndüm de üstüm başım böyle? Kim vurdu beni? Yaram yok. Kan yok. Bir tek göğsümde yerini bilmediğim mülkiyetsiz bir yangın. Ne benimdin, ne gittin. Buna rağmen eksildin. Nakarat İşte buna deliriyorum: Kaybetmedim seni, ama yoksun. Hiç benim olmadın, ama yoksun. Bir insan hiç dokunmadığı yerden nasıl kırılır? Söyle. Ben nereyi tutayım? Dünya terbiyesizce dönmeye devam ediyor. Otobüsler kalkıyor, dükkanlar kapanıyor, birileri gülüyor. Ben de gülüyorum. Bakma insan bazen dişlerini göstermekle iyi olmayı karıştırıyor. Bir ihtimal vardı. Küçücük. Kimseye söylemedim. Büyüttüm. Bir oda verdim ona, yatağını yaptım, ışığını açık bıraktım. Şimdi boşalt diyorlar. Kim oturdu ki bu evde? Nakarat Kaybetmedim seni, ama yoksun. Hiç benim olmadın, ama yoksun. Kızacak kimsem yok, işte buna deliriyorum. Bir insan hiç yaşamadığı bir şeyin yasını tutar mı? Tutuyormuş. Ne benimdin. Ne gittin. Ama yoksun. Bütün mesele bu. #yapayzekamüzik #alternativerock #AnatolianRock #TurkishMusic #TürkMüziği #music #yalnızlık #ai