22- ATEŞKES

Kaç yıl oldu ben beni taşlayalı? Aynadaki aksimden kaçalı? Bir tartı ibresine bağlayıp canı, Kendi içimde akıttım kanı. Her kaçamakta vurdum kırbacı, Dinmedi ruhumun gizli açlığı. Nefret ederek güzelleşir mi ten? Yarayı deşip de şifa beklerken... Bu beden taşıdı bütün kahrımı, Bense düşman gibi böldüm bağrımı. Ama bitti artık o kör karanlık, Gözümdeki perde kalktı apaklık. İndirdim kılıcı, bitti bu savaş! Kendime sarıldım, gözümde bir yaş! Kusurumla, kilomla, tam da bu halimle, Barış imzaladım kendi kalbimle! Celladım değilim, sığınağım ben! Yeniden doğuyor küllerinden ten! Kızgın değilim o kırık çocuğa... Hatalar köprüymüş meğer uyanışa... Bedenim mabedim, affettim seni, Sevgiyle sarıyorum her bir köşeni! İndirdim kılıcı, bitti bu savaş! Kendime sarıldım, gözümde bir yaş! Kusurumla, kilomla, tam da bu halimle, Barış imzaladım kendi kalbimle! Celladım değilim, sığınağım ben! Yeniden doğuyor küllerinden ten! Ben benimleyim... Kendi tarafımdayım... Ateşkes.