Cihan Çelik & KILIKO

Gülüzar Gülmüş "Xaltiya KILIKO" geşti rama heq li gorna wê nûr bibarî. Berê ji gundê Arix ê ra paşê jî gîştî xelkê Koçgîrî yê'ra serxweşiyê dixwazim. Koçgiri’nin en kadim geleneği olan ağıt kültürünün son büyük temsilcilerinden Xaltiya Kılıko hakka yürüdü. Doğumun da ölümün de şahidi olan bu kadınlarımız… Dünyaya gelirken duyduğumuz ilk ses onların sesiydi. Giderken duyduğumuz son ses yine onların sesiydi. Bizi doğuran, emziren, büyüten ninelerimizdi onlar; hakka uğurlanırken de ağıtlarıyla yolcu eden yine kendileri… Belki de bu hayatta kulaklarımızda kalan en son nağme, yine onların sesi olacaktı. Xaltiya Kılıko’nun ömrü acıyla yoğrulmuştu. Bir oğlunu genç yaşta elim bir kazada kaybetti. Öbür oğlunu 12 Eylül zindanlarında işkenceye verdiler. O, iki evladının acısını da ağıt yaptı, dillere destan etti. Şimdi sıra kendine geldi. Yine ağıtlarla uğurlanacak. Ve duyacağı en son ses, kendisi gibi bir başka ağıt şairinin sesi olacak…