DVSION | Γινόμενο Του Πηλίκου

Ένα μουσικό ταξίδι μέσα σε εξισώσεις, σύμβολα και υπαρξιακές ρωγμές. Το «ΓΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΠΗΛΙΚΟΥ» δεν είναι απλώς ένα κομμάτι· είναι μια μελωδική ραπ ωδή για όσα διαλύονται, διαιρούνται και ξαναγεννιούνται δυνατότερα. Σκοτεινή ποιητική ατμόσφαιρα, αλγεβρικές μεταφορές και κινηματογραφικός παλμός ενώνονται σε έναν κόσμο όπου η μουσική συναντά τη φιλοσοφία και η αριθμητική γίνεται συναίσθημα. Αυτό το track γράφτηκε για όσους νιώθουν πως μέσα στο χάος υπάρχει ακόμα κρυμμένη συμμετρία. Για όσους έσπασαν, αλλά πολλαπλασιάστηκαν από τις στάχτες τους. 🎧 Βάλε ακουστικά. Άφησε τους στίχους να σε καταπιούν. Και ταξίδεψε στο “ΓΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΠΗΛΙΚΟΥ”. LYRICS: Στων αριθμών το υπόγειο, με φως ημίκλειστο γράφω με κιμωλία πάνω στου χρόνου το κατάστιχο κάθε διαίρεση αφήνει μέσα μου απόηχο κι κάθε γινόμενο γεννιέται σαν παράδοξο Σαν αστερισμός σε γεωμετρικό λυκόφως σαν αρχαία προσευχή σε αλγεβρικό θόλο μες στις εξισώσεις βρίσκω ακόμα παλμό κι ας μ’ έμαθαν οι δρόμοι να μιλώ με συμβολισμό Δεν είναι μόνο πράξεις είναι σώματα και τάξεις είναι οι λέξεις που διψάνε κι οι ψυχές που πολλαπλάσιες γυρνάνε Μεγάλωσα σε πίνακες μουντούς και ημιτόνια μες σε παλίμψηστα στενά και σ’ άηχα χειμώνια κουβάλησα στο στέρνο μου βαρύ αστρολάβο κι έκανα το κλάσμα μου σημαία δίχως τάφο Διαίρεσα τη λύπη μου με νύχτες ατελεύτητες κι έβγαλα υπόλοιπο σκιές ανεξιχνίαστες μα όταν ήρθε η ώρα της μεγάλης συμμετρίας πολλαπλασίασα το μηδέν της μοναξιάς με αθανασίας Στου πηλίκου το αίνιγμα υπάρχει μία δίνη σαν κρυσταλλόμορφη σιωπή που μέσα της σε κλείνει κι όταν το γινόμενο αγγίζει τον πυρήνα οι αριθμοί αιμορραγούν αλχημισμένα κρίνα Έχω λέξεις σπάνιες σαν “ανεμοδείκτης λήθης” σαν “εξαμβλωματική σκιά παραδρομής” σαν “σπειροειδής μελαγχολία των ουράνιων κύκλων” και “νεφελόμορφος χρησμός λυτρωτικών αντίκλων” Κι αν με ρωτήσεις τι ζητώ θα πω να ενώσω το κενό το πηλίκο με το σώμα και το γινόμενο με το ακόμα Γινόμενο του πηλίκου σαν άσμα μεταφυσικού ό,τι διαιρέθηκε βαθιά πολλαπλασιάζεται ξανά Γινόμενο του πηλίκου σε σύμπαν παραληρηματικό οι άνθρωποι γινόμαστε φως όταν σπάσει ο διχασμός Στις πολιτείες των αριθμών περπάτησα μονάχος με βλέμμα τεφρογάλαζο και βήμα αλαβάστρινο οι δρόμοι είχαν σύμβολα, ρωγμές και παραγράφους κι ο ουρανός κρεμότανε σαν εκκρεμές αμίλητο Άκουσα γέρους μαθητές της νύχτας να ψιθυρίζουν πως κάθε λόγος κρύβεται πριν οι ψυχές λυγίζουν πως κάθε πηλίκο είναι μια μυστική εκδίκηση μια κατακόμβη αριθμών σε άναρθρη αναδίπλωση Μα εγώ κρατούσα μέσα μου το γινόμενο σαν λύρα σαν άναμμα αχαρτογράφητης και άϋλης καταιγίδας κι έγραφα πάνω στα βαγόνια λέξεις σκαλισμένες “η ύπαρξη διαιρείται για να γίνει απεριόριστη” Έβλεπα μάτια κουρασμένα σε στάσεις ηλεκτρικές κορμιά γεμάτα απώλειες και βίαιες εκκρεμότητες μα πίσω από κάθε πτώση υπήρχε μια αναλογία μια ακατάλυτη φωτιά και μια κρυφή ευλογία Σαν κυματοθραύστης λογικής σε θάλασσες υπερβατικές μες στην ατέρμονη σιγή γεννιέται πάλι η διαδρομή Το πηλίκο σπάει τη μορφή μα το γινόμενο χτίζει γη κι από τα θραύσματα του νου βγαίνει ο παλμός του ουρανού Είδα παιδιά να μεγαλώνουν μες σε άδεια διαμερίσματα να ψάχνουν νόημα σε φτηνά ψηφιακά απορρίμματα να διαιρούν την αξιοπρέπεια για λίγη επιβίωση και να ξεχνούν πως η ψυχή ζητάει αναγνώριση Κι είδα ανθρώπους με κοστούμια και χαμόγελα λοξά να κάνουν την αγάπη τους χρηματική αναφορά να μετράνε τα αισθήματα με δείκτες και ποσοστά μα να πεθαίνουν μοναχοί σε χρυσά κλινοσκεπάσματα Τότε κατάλαβα βαθιά την άρρητη εξίσωση πως κάθε απώλεια κουβαλά μυστική εξύψωση πως το πηλίκο της ζωής δεν είναι αριθμητική μα μεταφυσική τομή σε άβυσσο συμπαντική Κι άρχισα να πολλαπλασιάζω όσα μου στερήσαν τις λέξεις που μου φίμωσαν τις νύχτες που με λύγισαν τους φόβους που με κύκλωσαν τις στάχτες που μου αφήσαν Κι έγιναν όλα μουσική καινούρια κοσμογονία σαν επιθανάτια άνοιξη σε άρρωστη πολιτεία Γινόμενο του πηλίκου σαν ψαλμός αινιγματικού ό,τι χωρίστηκε βίαια επιστρέφει σε τροχιά Γινόμενο του πηλίκου με βλέμμα αποκαλυπτικού οι άνθρωποι γινόμαστε πυρ όταν ενωθεί το “γιατί” με το “σφυγμός” Κουβαλώ στο στόμα μου γλώσσα παρηκμασμένη σαν χειρόγραφο κρυφό σε μονή ξεχασμένη με λέξεις όπως “επαμφοτερίζουσα σιωπή” και “λυσιφεγγής ανατολή” Με εικόνες ανεξάντλητες με σύμβολα νυχτερινά σαν μαυροφορεμένοι κομήτες σε ασημένια δειλινά Μα όσο κι αν η εποχή λατρεύει το εφήμερο εγώ θα ψάχνω πάντοτε το άρρητο και το έσχατο γιατί το γινόμενο του πηλίκου δεν είναι θεωρία είναι η ίδια η καρδιά σε πλήρη συμμετρία Κι όταν το τελευταίο φως... #ΓΙΝΟΜΕΝΟ_ΤΟΥ_ΠΗΛΙΚΟΥ #GreekRap #MelodicRap #DarkPoetry #ConsciousRap #GreekMusic #UndergroundRap #CinematicRap #PoeticRap #EmotionalRap #ExperimentalRap #HiphopGreece #Αριθμοί #Ποίηση #Στιχουργική #ΜουσικόΤαξίδι #ΣκοτεινήΑισθητική #RapΕλλάδα #DVSION #PhilosophicalRap #AtmosphericVibes #EpicLyrics #ArtisticRap #GreekTrap #MusicVideo