"Śnij dopóki w sercu płonie żar" | Reggae, Szanta i co tylko

Zanim pierwszy promień przeciął noc, zanim ziemia poczuła dnia moc, zanim gwiazdy dostały swe imiona, była tylko myśl — jeszcze niespełniona. Wiedza mówi: „Tyle wiemy, ile zdołamy poznać”, rozum mówi: „Tylko prawdę trzeba w dłoniach dostać”. Lecz za ścianą horyzontu, gdzie nie sięga wzrok, czeka świat, którego jeszcze nie dotknął nasz krok. Możesz liczyć każdą gwiazdę, możesz mierzyć czas, lecz wyobraźnia otworzy drzwi, których nie zna świat. Bo zanim skrzydła wzniosły człowieka ponad ziemię, najpierw ktoś zobaczył lot — zanim spełnił swe marzenie. Zanim statek przeciął morze, zanim przekroczył próg, najpierw ktoś na pustej kartce narysował jego ruch. Śnij, dopóki w sercu płonie żar, śnij, dopóki nocą widzisz blask! Tam, gdzie kończy się poznany świat, tam wyobraźnia buduje nowy szlak! Śnij, choć mówią: „Nie ma takich dróg”, choć przed Tobą stoi zimny mur. Bo największy świat, którego nie zna czas, najpierw rodzi się w wyobraźni — w każdym z nas! Fakty są jak kamienie na drodze pod stopami, lecz marzenie jest jak rzeka, która szuka własnych dróg. Historia zna zwycięstwa, zapamięta każdy czyn, lecz nie słyszy pierwszej myśli, która budziła się w nim. Każdy ogień był iskierką, każdy ocean — jedną kroplą, każde wielkie „niemożliwe” było kiedyś czyjąś troską. Śnij, dopóki w sercu płonie żar, śnij, dopóki nocą widzisz blask! Tam, gdzie kończy się poznany świat, tam wyobraźnia buduje nowy szlak! Hej! Hej! Nowy szlak! Hej! Hej! Dalej w świat! Bo największy świat, którego nie zna czas, najpierw rodzi się w wyobraźni — w każdym z nas! A jeśli za ostatnią gwiazdą czeka jeszcze inny brzask? A jeśli poza ciszą ktoś ukrył dla nas blask? Nie pytaj, czy możesz. Zapytaj — dokąd możesz dojść. Ho! Hej! Jeden krok! Ho! Hej! Jeszcze krok! Ho! Hej! Wiatr w żagle! Ho! Hej! Przed siebie! Śnij! Niech wyobraźnia niesie Cię jak wiatr! Śnij! Niech przekroczy każdy znany ląd! Tam, gdzie wiedza stawia kres, tam zaczyna się Twój bieg! Tam, gdzie kończy się znany świat, tam otwiera się tysiąc bram! W czyjejś wyobraźni! W czyimś sercu! W czyimś śnie! Zanim powstał świat — ktoś musiał zobaczyć go we śnie! Śnij... gdy nie widzisz drogi... Śnij... gdy nie znasz odpowiedzi... Bo może właśnie tam, gdzie kończy się to, co znasz, zaczyna się świat, którego jeszcze nie ma.