Перейти к содержимому

Panna Anna – Bolesław Leśmian | „Krakowianka jedna” | Polskie Tango Przedwojenne

Echa Poezji

0:00 / 0:00

Panna Anna – Bolesław Leśmian | „Krakowianka jedna” | Polskie Tango Przedwojenne

1 056 просмотров · 13 дней назад
Echa Poezji
249 подписчиков
1 056 просмотров · 13 дней назад
Bolesław Leśmian – „Panna Anna” z tomu „Napój cienisty” Kiedy wieczór gaśnie I ustaje dzienny znój - Panna Anna właśnie Najwabniejszy wdziewa strój. Palce nurza smukłe W czarnoksięskiej skrzyni mrok, I wyciąga kukłę, Co ma w nic utkwiony wzrok. To — jej kochan z drewna, Zły, bezmyślny, martwy głuch! Moc zaklęcia śpiewna Wprawia go w istnienia ruch. On nic nie rozumie, Lecz za niego działa — czar… Panna Anna umie Kusić wieczność, trwonić żar… W dzień od niego stroni, Nocą — wielbi sztywny kark, Nieugiętość dłoni, Natarczywość martwych warg. — «Bóg zapomniał w niebie, Że samotna ginę w śnie! Kogóż mam, prócz ciebie? Pieść, bo musisz pieścić mnie!» — Pieści ją bezdusznie, Pieści właśnie tak a tak — A ona posłusznie Całym snem omdlewa wznak. Śmieszny i niezgrabny, Swą drewnianą tężąc dłoń, Szarpie włos jedwabny, Miażdży piersi, krwawi skroń. Blada, poraniona Panna Anna bólom wbrew Od rozkoszy kona, Błogosławiąc mgłę i krew! Poprzez nocną ciszę Idzie cudny, złoty strach… A śmierć się kołysze Cała w rosach, cała w snach. Potem nic nie słychać, Jakby ktoś na dany znak Nie chciał już oddychać — Byle istnieć tak a tak… A gdy świt się czyni — Panna Anna dwojgiem rąk Znów zataja w skrzyni Drewnianego sprawcę mąk. Sztuczne wpina róże W czarny, ciężki, wonny szal — I po klawiaturze Błądząc dłonią — patrzy w dal… Dźwięki płyną zdradnie, Płyną właśnie tak a tak… Chyba nikt nie zgadnie — Z kim spędziła noc i jak? Muzyczna interpretacja inspirowana polskim tangiem przedwojennym. Bandoneon, fortepian, kontrabas, skrzypce i delikatny rytm tanga przenoszą niezwykłą historię Bolesława Leśmiana w klimat dawnych, nocnych sal tanecznych. „Panna Anna” to poetycka opowieść pełna tajemnicy, czaru i niepokojącej baśniowości. Wieczorem, gdy świat cichnie, zaczyna się historia, której świadkiem pozostaje jedynie muzyka… Eleganckie brzmienie przedwojennego tanga spotyka tutaj niezwykłą wyobraźnię Leśmiana, tworząc utwór o atmosferze dawnego kina, starego gramofonu i nocnego miasta. Projekt powstał z połączenia klasycznej polskiej poezji, muzycznej wyobraźni oraz współczesnych możliwości sztucznej inteligencji, która stała się narzędziem twórczej interpretacji. Echa Poezji – klasyczna polska poezja w nowych muzycznych interpretacjach. Hashtagi #BolesławLeśmian #PannaAnna #NapójCienisty #PolskieTango #TangoPrzedwojenne #PoezjaŚpiewana #PolskaPoezja #EchaPoezji