Panna Anna – Bolesław Leśmian | „Krakowianka jedna” | Polskie Tango Przedwojenne
Echa Poezji
0:00 / 0:00
Panna Anna – Bolesław Leśmian | „Krakowianka jedna” | Polskie Tango Przedwojenne
1 056 просмотров · 13 дней назад
Echa Poezji
249 подписчиков
1 056 просмотров · 13 дней назад
Bolesław Leśmian – „Panna Anna”
z tomu „Napój cienisty”
Kiedy wieczór gaśnie
I ustaje dzienny znój -
Panna Anna właśnie
Najwabniejszy wdziewa strój.
Palce nurza smukłe
W czarnoksięskiej skrzyni mrok,
I wyciąga kukłę,
Co ma w nic utkwiony wzrok.
To — jej kochan z drewna,
Zły, bezmyślny, martwy głuch!
Moc zaklęcia śpiewna
Wprawia go w istnienia ruch.
On nic nie rozumie,
Lecz za niego działa — czar…
Panna Anna umie
Kusić wieczność, trwonić żar…
W dzień od niego stroni,
Nocą — wielbi sztywny kark,
Nieugiętość dłoni,
Natarczywość martwych warg.
— «Bóg zapomniał w niebie,
Że samotna ginę w śnie!
Kogóż mam, prócz ciebie?
Pieść, bo musisz pieścić mnie!» —
Pieści ją bezdusznie,
Pieści właśnie tak a tak —
A ona posłusznie
Całym snem omdlewa wznak.
Śmieszny i niezgrabny,
Swą drewnianą tężąc dłoń,
Szarpie włos jedwabny,
Miażdży piersi, krwawi skroń.
Blada, poraniona
Panna Anna bólom wbrew
Od rozkoszy kona,
Błogosławiąc mgłę i krew!
Poprzez nocną ciszę
Idzie cudny, złoty strach…
A śmierć się kołysze
Cała w rosach, cała w snach.
Potem nic nie słychać,
Jakby ktoś na dany znak
Nie chciał już oddychać —
Byle istnieć tak a tak…
A gdy świt się czyni —
Panna Anna dwojgiem rąk
Znów zataja w skrzyni
Drewnianego sprawcę mąk.
Sztuczne wpina róże
W czarny, ciężki, wonny szal —
I po klawiaturze
Błądząc dłonią — patrzy w dal…
Dźwięki płyną zdradnie,
Płyną właśnie tak a tak…
Chyba nikt nie zgadnie —
Z kim spędziła noc i jak?
Muzyczna interpretacja inspirowana polskim tangiem przedwojennym.
Bandoneon, fortepian, kontrabas, skrzypce i delikatny rytm tanga przenoszą niezwykłą historię Bolesława Leśmiana w klimat dawnych, nocnych sal tanecznych.
„Panna Anna” to poetycka opowieść pełna tajemnicy, czaru i niepokojącej baśniowości. Wieczorem, gdy świat cichnie, zaczyna się historia, której świadkiem pozostaje jedynie muzyka…
Eleganckie brzmienie przedwojennego tanga spotyka tutaj niezwykłą wyobraźnię Leśmiana, tworząc utwór o atmosferze dawnego kina, starego gramofonu i nocnego miasta.
Projekt powstał z połączenia klasycznej polskiej poezji, muzycznej wyobraźni oraz współczesnych możliwości sztucznej inteligencji, która stała się narzędziem twórczej interpretacji.
Echa Poezji – klasyczna polska poezja w nowych muzycznych interpretacjach.
Hashtagi
#BolesławLeśmian
#PannaAnna
#NapójCienisty
#PolskieTango
#TangoPrzedwojenne
#PoezjaŚpiewana
#PolskaPoezja
#EchaPoezji