RUSAŁKA – The Spirit of the Lake Wanders Alone | Slavic Dark Fantasy Music | Dawne Dzieje

Cicho, ciszej — wciąga głębiej, ciemno, ciemniej — toniesz we mnie. Woda wzywa — znany ton, kroki niosą mnie przez nurt. Brzeg już blisko — widzę blask, twoje oczy — brzasku czas. Szeptem wołasz moje lico, wciągasz mnie pod zimną ciszą. -------- Chodź do mnie — jeszcze krok, tu pod wodą cichy mrok. Chodź do mnie — oddaj dech, tu nie sięga żaden lęk. Chodź do mnie — słyszysz mnie? Twoje imię wołam w tle. Chodź do mnie — nie bój się, już jesteś bliżej, niż chcesz. --------- Pamięć wraca — zimny strach, twoje dłonie, nagły pchnięcie. Twoje oczy — obcy chłód, a pode mną tylko nurt. Twoje słowa — „zaufaj mi”, jeszcze brzmią jak dawny śpiew. Lecz to ty prowadziłeś mnie, prosto tam, gdzie kończy się dzień. --------- Chodź do mnie — jeszcze krok, tu pod wodą cichy mrok. Chodź do mnie — oddaj dech, tu nie sięga żaden lęk. Chodź do mnie — słyszysz mnie? Twoje imię wołam w tle. Chodź do mnie — nie bój się, już jesteś bliżej, niż chcesz. --------- Nie wołam już — to woda gra, przez moje usta mówi las. Nie czuję gniewu — nie czuję łez, tylko nurt, co wzywa cię. To, co było — spłynęło w dół, teraz jestem ciszą wód. Nie ma drogi — nie ma dnia, jest tylko rzeka… i ja. --------- Chodź do mnie — znam twój krok, wracasz tu, gdzie czeka mrok. Chodź do mnie — oddaj dech, tak jak wtedy — pamiętasz? wiesz. Chodź do mnie — teraz ja, trzymam cię jak zimna mgła. Chodź do mnie — zostań tu, tam na dole… nie ma snów.