„Patrzcie, teść znowu żebrze!” — mąż upokorzył mojego ojca przy gościach, choć od 5 miesięcy nie

Antoni od pięciu miesięcy nie płacił rachunków za mieszkanie, które ojciec Pauliny oddał młodym do bezpłatnego użytku. Na drogie prezenty dla matki i własne przyjemności pieniądze jednak znajdował. Gdy teść upominał się o zaległości, zięć zaczął nazywać go wiejskim dziadem i żebrakiem. Paulina widziała, jak mąż lekceważy człowieka, któremu oboje tak wiele zawdzięczali. Podczas spotkania z kolegami Antoni znów postanawia popisać się swoją pozycją. Wtedy w drzwiach staje Piotr Nowak. Nie przyjeżdża jednak sam. Towarzyszy mu osoba, której obecności nikt się nie spodziewał, a rozmowa szybko przybiera niebezpieczny dla gospodarzy obrót. Paulina od dawna czekała, aż mąż odpowie za swoje zachowanie. Sama mogła spłacić dług, lecz chciała, żeby Antoni wreszcie dotrzymał słowa. Czy pozwalając mu ponieść konsekwencje, miała prawo zostawić ojca z narastającymi zaległościami?