Dwie załogi na jednej wyspie. Auckland 1864: kto przeżył?

Rok 1864. Na bezludnej wyspie Auckland, na południe od Nowej Zelandii, giną dwa statki: szkuner „Grafton” i bark „Invercauld”. Pięciu rozbitków z jednego i dziewiętnastu z drugiego nie wie o sobie nawzajem. Jedni spisują zasady na kartce w Biblii, budują kuźnię i łódź. Drudzy rozpraszają się po wyspie. Z dziewiętnastu przeżyło trzech. Trzy razy zatrzymujemy opowieść — co ty byś zrobił? Rozdziały: 0:00 Hak: Carnley Harbour, 19 lipca 1865 1:06 Ostatnia decyzja — zasady gry 1:41 Szkuner po cynę 3:20 Noc na pokładzie 4:58 Epigwaitt 6:02 Decyzja nr 1: kto rządzi? 7:45 Nowy statek na północnym brzegu 8:57 Decyzja nr 2: zostać czy iść? 10:01 Grupa, która się rozsypuje 11:46 Dwie zimy 13:21 Kuźnia 14:58 Statek, który nie szukał 15:31 Decyzja nr 3: kto płynie? 16:55 Pięć dni 19:20 Finał: ta sama wyspa 📜 FAKTY (wg źródeł poniżej): • „Grafton” (szkuner, wspólnicy Raynal, Musgrave, Sarpy) wypływa z Sydney 12 XI 1863 po rzekome złoże cyny na wyspie Campbell; w nocy 2/3 I 1864 rozbija się w Carnley Harbour (wyspa Auckland). Rozbitków jest pięciu. • Szefem grupy zostaje Thomas Musgrave; zasady spisane w jego Biblii, gotują po kolei, Raynal buduje kuźnię i gwoździe na łódź z szalupy. • 19 VII 1865 trzech z nich wypływa łodzią o długości ok. 5 m; 24 VII docierają do Port Adventure (Stewart Island). 24 VIII 1865 Harris i Forgès, którzy zostali, są odebrani z wyspy. • „Invercauld” (888 t, kpt. George Dalgarno, 25 ludzi) rozbija się w nocy 10/11 V 1864 na północno-zachodnim krańcu wyspy; 6 osób tonie, 19 dociera na brzeg. • Z 19 rozbitków przeżyło 3 (Dalgarno, Smith, Holding); w maju 1865 zabiera ich portugalski statek „Julian”. • Obie grupy były na wyspie jednocześnie przez ponad rok i nie wiedziały o sobie. ⚖️ CO SPORNE / UPROSZCZONE: • o rozstaniu w lipcu 1865 Raynal pisze jak o braterskiej zgodzie, a dziennik Musgrave’a mówi o strachu przed rejsem i samotnej decyzji — pokazujemy obie wersje; • o kanibalizmie w grupie „Invercauld” wspominają tylko wspomnienia Holdinga spisane po latach — nie da się tego dziś sprawdzić, w filmie jedno zdanie, bez nazwisk; • data ratunku „Invercauld” (20 lub 22 V 1865), moment, gdy zostało trzech (koniec sierpnia lub października 1864) i nazwa wysepki podawane są w źródłach różnie; • ocena kapitana Dalgarno to interpretacja badaczki J. Druett; związek książki Raynala z „Tajemniczą wyspą” Verne’a „mówi się” — nie sprawdzono w źródle o Vernie. 🔎 REKONSTRUKCJA: wygląd statków, wyspy, chaty, kuźni i łodzi odtworzony obrazowo wg opisów Musgrave’a i Raynala; mapy i liczniki dni rysowane przez nas. ✍️ FIKCJA / ZABIEG NARRACYJNY: pytania „co ty byś zrobił?”, opcje decyzji i ich ocena; twarze postaci są przybliżone (rekonstrukcja AI), nie są portretami. 🤖 Obraz i głos lektora wygenerowane przez AI — to rekonstrukcja, nie materiał archiwalny. 📚 Źródła: • T. Musgrave, „Castaway on the Auckland Isles” (1866): https://archive.org/details/castawayo... • F. E. Raynal, „Wrecked on a Reef” (1874): https://archive.org/details/wreckedon... • Wikipedia EN — Invercauld (ship): https://en.wikipedia.org/wiki/Inverca...) • Wikipedia EN — Grafton (ship): https://en.wikipedia.org/wiki/Grafton...) • Wikipedia EN — Thomas Musgrave (castaway): https://en.wikipedia.org/wiki/Thomas_...) • B. Hince, „Subantarctica: The Auckland Islands and Joan Druett’s Island of the Lost”, Shima 2008: http://shimajournal.org/issues/v2n1/i... • M. Strauch, „Shipwreck of two crews with different outcomes”, Yacht 2025: https://www.yacht.de/en/special/distr...