Münzevi - Secdeye gitmeyen başı beden ne yapsın? ( Nefis Muhasebesi )

Yalnız kaldım diyorsun da kabre mi girdin? Birini aradın da sana mı gelmedi? Nedir bu triplerin? Ölümün soğuk kısmına daha denk gelmedin. Yaşarken kıymetini bilmedin. “Sağlığın gitti, kendinize dikkat edin.” dedin. Samimi değilsin, insan! Gençliğini nerede tükettin? Başın derde girmeden dua aklına gelmedi. Sofranda nimet bitmeden şükretmeyi bilmedin. Kapına gelene “Hadi, Allah versin!” dedin de... Sana verilen ağaç da mı yetişti? Unuttun değil mi, sen basit bir vesilesin? Senin değil bindiğin, Senin değil giydiğin, Senin değil yediğin, içtiğin, Senin değil cebindeki, Senin değil elindeki, Senin değil hesabındaki. Senin değil ellerin, Senin değil eskittiğin bedenin. Hepsi dile gelip anlatacak her şeyi senin için. Bahaneler bitecek, Kimseye haksızlık edilmeyecek. Zerre kadar iyilik karşına çıkacak, Zerre kadar kötülük de hesaba katılacak. Sanmasın insan, yaptığı yanına kalacak. Sanmasın zalimin zulmü ona yarayacak. Sanmasın yetim hep yalnız kalacak. Merak etmesin kimse, Allah yalnız bırakmayacak. Konuş şimdi, ne için varsın? İbadet yoksa neye yararsın? Secdeye gitmeyen başı beden ne yapsın? Hangi kiri abdest olmadan ayıklarsın? En son ne zaman istediğini vermedi? Ellerin en son ne zaman dua için birleşti? Sahi, söyleyebilir misin seccadenin yerini? Duvarda asılı olan Kur'an-ı Kerim mi? Olabilir mi sahiden sadece ölüler için? Okumadan nasıl hakkı söyleyebilirsin? Ne zaman günahı ezip geçeceksin? Dirilmek için neyi bekliyor nefsin?