Kutsal İz ...Şiir : Çağdaş DURMAZ

Aşk toprağa yalın ayak basmaktır Tüm çıplaklığıyla Toprakta iz Ayakta toprak kokusudur Adem ile Havva’dan gelen giz... Her adımda çatlarken kabuklar, Tabanlara sızar nemli sır Aşk, derinlerdeki köklerin duasıdır... Sıcak kumda yürüdü Havva Âdemin terinin düştüğü yerde Filizlendi incir ağacı Cenneti taşıdılar ayak tabanlarında İndirdiler yeryüzüne... Bak, şu karınca yuvasının ağzında İki çıplak ayak izi duruyor Biri sıcak, biri ıslak... İnsan, toprağa düşen ilk gözyaşından bu yana Aşkı arıyor çamurlu ayaklarıyla... Diyorlar ki cennetten kovuldular Yalan! Sadece toprağa indiler Ve her basışta Yeryüzü cennetini yeniden kurdular İzlerinden fışkıran narla, zeytinle, buğdayla... Göçebe ruhlarız hepimiz Sırtımızda yük, ayaklarımız çıplak Aşk, yürürken dökülen tohumdur Sahip olmak değil Sahiplenilmektir toprak tarafından... En kutsal izdir aşk Sevdiğinin peşinde toprağa atılmış O ilk cesur adımın izidir Çünkü her çıplak ayak tabanı Havva'nın emanetini taşır "Dokun, hisset, sahip çık!" Ve toprak Usulca örter izleri zamanla... Ama asla unutmaz seni Kokusu sinmiştir tırnak diplerine Ölsen bile Toprağa verildiğinde Seni tanır o kutsal doku... Çünkü aşk Toprağın ezberindeki İlk insan nefesidir... Çağdaş DURMAZ (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.