म चालीसको रात हुँ

A song composed and dedicated to the ones in their 40's. Song recorded and videography by AI. Verse 1 धुलोले लेखेका बाटा मेरा, रगतले सिँचेका सपना थिए। आँधीले चिथोरेका ती दिनहरू, तर मुटु अझै आगोमै जिए। कहिले प्रेमको नशा चढ्यो, कहिले हारले घाउ दियो। तर हरेक चोटको भित्र कतै, जीवनले गीत नै छोडिदियो। Pre-Chorus अब फर्केर हेर्दा ऐना हाँस्छ, झुटो केही बोल्दैन। चालीस वर्षको यो छायाँभित्र, पछुतो कतै बस्दैन। Chorus म चालीसको रात हुँ, अझै निभ्न नसकेको आगो हुँ। जीवनलाई भरपूर जिएँ म, हार होइन—आफ्नै भाग्यको दाग हुँ। माया थियो, जुनून थियो, सपना, संघर्ष, सफलता थियो। खाली हात हैन फर्किएँ म, यो आत्मा नै मेरो धन थियो। Verse 2 सुनौलो बिहान पनि देखेँ, कालो बादलसँग नाचेँ। धनको स्वाद, प्रेमको चोट, सबैलाई मुटुभित्र बाँचेँ। कतै साथी हराए बाटोमा, कतै आफ्नै छायाँ टुट्यो। तर अँध्यारोको त्यो गहिराइमा, मेरो विश्वास कहिल्यै नझुक्यो। Pre-Chorus समयको चुरोट आधा सकियो, धुवाँ अझै माथि जान्छ। जिन्दगीसँग सौदा छैन, यो कथा आफैंमा बाँच्छ। Chorus म चालीसको रात हुँ, अझै निभ्न नसकेको आगो हुँ। जीवनलाई भरपूर जिएँ म, हार होइन—आफ्नै भाग्यको दाग हुँ। माया थियो, जुनून थियो, समृद्धि र विजय साथ थियो। कुनै पछुतो छैन सीनेभित्र, किनकि यो जीवन आफ्नै थियो। Bridge (spoken / gritty vocal) कसैले स्वर्ग खोजे माथि, म त यहीँ धर्तीमा जलेँ। मृत्यु आए पनि हाँसेर भन्छु— “म अधुरो होइन… भरपूर बाँचेर ढलेँ।” Final Chorus म चालीसको रात हुँ, बादल चिरेको गर्जन हुँ। मरे पनि गीत बाँकी रहोस्, म जिन्दगीको विद्रोही स्पन्दन हुँ। No regrets… केवल कथा… र अझै बाँकी आगो।