Susamış topraklar gibi gönüller ve hikayesi - Güldehen Marmara

SAFİYE ÖZER Beste Bilge Özgen Güfte Şafak Atayman Nihavend makamı-TRT Müzik Otuzlu yaşlarımda Ankara’da Edebiyat öğretmeni olarak çalışırken, hafta sonları edebiyat öğretmeni olan bir iki arkadaşımla beraber yaşlılarımıza yardımcı olmak üzere huzurevlerine giderdik. Orada tanıştığım bir hanım, benden torununa mektup yazmamı istedi. Mektubu o söyledi ben yazdım. “Neredeler” dedim, “yurtdışında” dedi. Bana mektupları çıkararak “Bak onlardan gelen mektuplar var” dedi. “Neredeler” diyorum, bilmiyor. Adresi arıyorum adres yok. Mektubu yazdık nereye göndereceğimizi bilmiyoruz. Bu benim içime o kadar dert oldu ki, göndermemin mümkün olmadığını bile bile ona mektubu göndereceğimi söyledim. O mektup benim elimde kaldı ve bu duruma çok üzüldüm. Artık o duygusal andan sonra kaç gün geçtiğini bilemiyorum bu şiir ortaya çıktı. Her şeyleri vardı huzurevinde, yeme, içme, arkadaşlık. Sıcak bir ortamdı orası ama aileden kopmuşlar. Asıl sevgi özlemi içindeler ve onu dolduracak hiçbir şeyleri yoktu, o onu ifade ediyor. Çok dilemiştim sevgi olsun insanların içinde her şeyden önce diye, her zaman da onu diliyorum tabiî ki. Şiirlerin Bilge Özgen’e ulaşması: Bilge Özgen beyle aynı okulda öğretmenlik yapan edebiyat öğretmeni arkadaşım bu şiirle beraber birkaç şiirimi Bilge Özgen beye götürdü.