นางร้าย Intro | ละอองหญ้า#หนังสือเสียง#นิยาย#กาแฟหอมกรุ่นนักเขียน#อริสา

**คำโปรย** กฎมีอยู่ว่าใครร้ายกว่าคนนั้นชนะ ถ้ามัวแต่ให้อภัยแล้วเมื่อไหร่จะได้แก้แค้น ... "เคยได้ยินไหมคะ การตอแหลที่น่าขยะแขยงที่สุด คือการโยนความผิดให้คนอื่น แล้วมาปั้นหน้ารับบทเหยื่อให้คนอื่นเห็นใจ คุณทำกับฉันแบบนั้น" "ฉันไม่ยอม ฉันไม่มีวันปล่อยพี่บลูเวลให้ใครทั้งนั้นโดยเฉพาะแก อีเด็กกำพร้า อีนังผู้หญิงแพศยา" "แต่ตอนนี้คุณแพ้ฉันแล้ว เพราะบอสขาถอนหมั้นคุณเรียบร้อย" บัวบูชายิ้มเยาะด้วยความสะใจเมื่อเห็นน้ำตาของแสนดีที่ไหลออกมาไม่หยุด ตอนนั้นเธอร้องไห้หนักกว่านี้ด้วยซ้ำ ร้องจนน้ำตาแทบจะเป็นสายเลือด "ขอตัวก่อนนะคะผัวรออยู่ อ้อลืมบอกอีกเรื่อง" "..." "ฉันมันพวกแค้นฝังหุ่น ร้ายมาร้ายกลับ ไม่โกง"