Nie całuj mnie pierwsza - wyk. Łukasz Gocławski | 29. Studio Piosenki - reż. Janusz Gast

29. koncert Studia Piosenki Teatru Polskiego Radia p.t. "Wszystko mi mówi, że mnie ktoś pokochał" z piosenkami Skaldów. Scenariusz i reżyseria: Janusz Gast Odwiedź moją stronę: http://bit.ly/JanuszGastOfficial Instagram:   / janusz.gast   Zapraszam serdecznie do wysłuchania kolejnego już 29. koncertu Studia Piosenki Teatru Polskiego Radia. Koncert odbył się 26 stycznia 2019 i dedykowany był piosenkom autorstwa Andrzeja i Jacka Zielińskich (Skaldowie). Piosenki do utworów Skaldów śpiewali będą niezwykle uzdolnieni aktorzy i piosenkarze młodego pokolenia, do koncertu zaprosiłem: Martyna Kasprzycka Julia Mika Julita Wawreszuk Maksymilian Łapiński Łukasz Gocławski Scenariusz i reżyseria: Janusz Gast Kierownictwo muz., aranże: Marcin Partyka Akompaniament: zespół The Jobers Skaldowie powstali w Krakowie latem 1965 roku z inicjatywy braci Andrzeja (śpiew, fortepian, organy Hammonda) i Jacka (śpiew, trąbka, skrzypce) Zielińskich. Uprawiane gatunki muzyczne to m.in. klasyczny rock, rock progresywny, folklor góralski, rock'n'roll, jazz, big-beat oraz muzyka pop. Założycielami grupy byli: Andrzej Zieliński (kompozytor większości repertuaru), Jacek Zieliński oraz Zygmunt Kaczmarski, Janusz Kaczmarski, Feliks Naglicki i Jerzy „Kuba” Fasiński. Nazwa zespołu nawiązuje do postaci nadwornych poetów w historycznej kulturze skandynawskiej – skaldów. *** ** * ** *** ** * ** *** Trochę mi brak, trochę mi brak, babci Ludwiki Przed każdym zawałem stawiała kabałę słuchała poważnej muzyki Była cnotliwa, była wstydliwa, ach jakże, ach jakże jej brak Dziadek mój czekał wiosnę, lato, jesień, zimę Wiosnę, lato, nim powiedziała tak. On czekał, on czekał i widział ją we snach A Ty jesteś, a Ty jesteś, taka nowoczesna Nie całuj mnie pierwsza, nie całuj mnie, czasami powiedz coś do wiersza Nie będę śmiał się nie, nie patrz mi w oczy tak odważnie Ja ci to mówię najpoważniej: będzie źle Nie całuj mnie pierwsza, nie całuj mnie Bądź tylko wierniejsza, pokocham cię Pokocham cię... A tak to mi brak, trochę mi brak, babci Ludwiki Chodziła co wtorek na podwieczorek i miała do kolan buciki Była cnotliwa, była wstydliwa, ach jakże, ach jakże jej brak Dziadek mój czekał wiosnę, lato, jesień, zimę Wiosnę, lato, nim powiedziała tak. On czekał, on czekał i widział ją we snach A Ty jesteś, a Ty jesteś, taka nowoczesna Nie całuj mnie pierwsza, nie całuj mnie, czasami powiedz coś do wiersza Nie będę śmiał się nie, nie patrz mi w oczy tak odważnie Ja ci to mówię najpoważniej: będzie źle Nie całuj mnie pierwsza, nie całuj mnie Bądź tylko wierniejsza, pokocham cię Pokocham cię...