صبر کن، اما متوقف نشو

فرق میان صبر و تلف کردن وقت، در «هدف و عمل» است. صبر یعنی وقتی شرایط هنوز برای رسیدن به خواسته‌ات مناسب نیست، آرام بمانی و در عین حال برای آینده تلاش کنی. صبر به این معنا نیست که دست روی دست بگذاری؛ بلکه یعنی در زمان انتظار، خودت را رشد بدهی و آماده‌تر شوی. اما تلف کردن وقت یعنی بدون هدف منتظر بمانی و هیچ قدمی برای تغییر شرایط برنداری. کسی که صبر می‌کند، حتی اگر نتیجه فوری نبیند، هر روز چیزی به خودش اضافه می‌کند. اما کسی که وقت تلف می‌کند، فقط روزها را از دست می‌دهد. اگر چیزی قابل تغییر است، باید برای تغییرش اقدام کنی؛ و اگر فعلاً قابل تغییر نیست، باید با آگاهی صبر کنی. پس از خودت بپرس: «آیا من در حال صبر کردنم، یا فقط منتظر گذشت زمان هستم؟» چون صبر یعنی انتظار همراه با تلاش، اما تلف کردن وقت یعنی انتظار بدون هدف.