นิยายเสียงจีนโบราณ# นิยายไทยย้อนยุค# ไผ่ ลู่ลม# นิยายเสียง ทั่วไป # ไผ่ ลู่ลม

เสียงไก่ขันแผ่วเบาในยามเช้าแห่งหมู่บ้านชนบทที่ห่างไกล ความเงียบสงบของป่าเขายังคงอบอวลไปด้วยหมอกบางเบา ท่ามกลางแสงแรกของดวงอาทิตย์ที่โผล่พ้นขอบฟ้า เมิ่งหลิงกำลังเดินเท้ากลับจากการเก็บสมุนไพรที่ป่าลึกบนภูเขา เธอถือถุงผ้าที่เต็มไปด้วยพืชสมุนไพรสดใหม่ และในใจของเธอเต็มไปด้วยความคิดวิเคราะห์ถึงการรักษาโรคจากสมุนไพรเหล่านั้น “วันนี้ต้องลองทำยารักษาแผลให้บิดาอีกครั้ง” เธอพึมพำเบาๆ แม้ว่าผ่านมาหลายปี บิดาของเธอยังมีอาการบาดเจ็บที่ขา และเธอพยายามอย่างหนักเพื่อค้นหาวิธีรักษาที่จะทำให้บิดาเดินได้อีกครั้ง เมื่อเมิ่งหลิงกลับมาถึงบ้านเล็กๆ ที่ตั้งอยู่กลางทุ่งนากว้าง บิดาของเธอกำลังนั่งอยู่ใต้ร่มไม้ใหญ่ ใช้ขาหนึ่งยันกับพื้นขณะที่อีกข้างยังคงบาดเจ็บอยู่ บิดาของเธอเคยเป็นทหารในกองทัพ แต่ต้องกลับมาบ้านหลังจากที่ได้รับบาดเจ็บหนักจากการสู้รบ