Gönül Nûr-i Cemâlinden Habîbim Bir Ziyâ İster · Mehmet Emin Ay · Kürdî İlâhi

Gönül, nûr-i cemalinden habibim bir ziya ister Gözüm, hâk-i rehinden ey tabibim tutiyâ ister Ey sevgilim! Gönül senin güzelliğinin nurundan bir ışık ister. Ey tabibim! Gözüm senin yolunun toprağından sürme ister. (Göze sürme çekilince görüş artar. Es'ad Efendi de "Ya Resulallah! Senin bastığın toprağı gözüme sürme yapayım da bakışlarım keskin olsun." diyor. Safayı sineme zulmet veren jeng-i günahımdır Aman ey kân-ı ihsân, zulmet-i kalbim cilâ ister Gönlümün nûrunu karartan günâhımın kiridir. Aman, ey cömertliğin kaynağı, kararmış kalbim senden cila ister. Yetiş imdade ey şâh-ı risalet, ruz-i mahşerde Ki, derd-i bi-devâyı mâ'siyyet senden şifa ister Ey peygamberler şahı! Mahşer gününde imdada yetiş zira günâhın devâ bulunmaz derdi senden şifâ ister. Ne âb-ı dideden rahat, ne âh-ı sineden imdat Benim bâr-ı günahım, lütf-u şâh-ı enbiyâ ister Beni ne gözyaşlarım rahata ulaştırabilir ne de içimden yükselen ahlar kurtarabilir. Günâhımın yükü peygamberler şâhının lütfunu ister. Sarıldım dâmen-i ihsanına, ey şâfi-i ümmet Dahilek yâ Muhammed, hasta canım bir şifâ ister Ey ümmetin şefaatçisi! Cömertlik eteğine sarıldım. Yâ Hazret-i Muhammed (s.a.s.)! Sana sığınıyorum, hasta canım devâ istiyor, kabul et, imdâdıma yetiş. Gül-i ruhsârına meftun olanlar, şüphesiz sensiz Ne mülk-ü malü câh ister, ne de zevk-ü safâ ister Çehrenin gülüne âşık olanlar şüphesiz sensiz olan mülkü, malı mevkiyi, zevk ve safâyı da istemezler. Nola bir kerre şâd olsam cemâl-i bâ-kemâlinle Ki, kemter bendeniz "Es'ad" sana olmak fedâ ister Eşsiz güzelliğinle bir kere mutlu olsa ne çıkar, zavallı kölen Es'ad sana fedâ olmak ister. Kasîde Tecellâyı cemalinden Habibim nevbahar âteş, Gül ateş, bülbül âteş, sümbül âteş, Hak-ü hâr âteş. Şuây-ı âfitâbındır yakan bil-cümle uşşâkı, Dil âteş, sîne âteş, hem dü çeşm-i eşk-i bâr âteş. Hayal-i şem-i rûyinle acep mi yansa can-ü dil, Nigârım gel de gör kalbimde âteş, ah-ü zâr âteş. Ne mümkin bunca âteşle, şehid-i aşkı gasl etmek, Cesed âteş, kefen âteş, hem âb-ı hoşgüvar âteş. Ben el çektim safay-ı hâtıru ârâm-ı cânımdan, Safâ âteş, cefâ âteş, firâr âteş, karar âteş. Ne yapsam bu dil-i mahzunu mesrûr eylemem şâhım Gam âteş, gam-küsar ateş, temennây-ı mesâr âteş. Ümîd-i âfiyet besler mi Es’ad yârdan hâşâ, Saçar oldukça gözden ol nigâr-ı gül'izar âteş. Güfte: Esad Erbîlî https://islamansiklopedisi.org.tr/esa... Beste: Mehmet Emin Ay