heybeliada

Belgeselde; yerlileri, turistleri, esnafları ve plajları bir arada ele alınarak Heybeliada'nın tüm gerçeklerine değinildi. Heybeliada yerlilerinin büyük bir kısmı sahillerin özel işletmelere devredilmesine tepki gösterirken, azınlık bir kesim ise özel plajlardan memnun olduklarını dile getiriyor. Ada sakinlerine göre plajların en büyük sorunu; Heybeliada’da yaşamalarına rağmen denize girmek için ücret ödemek zorunda kalmaları. Ayrıca Orman Bakanlığı tarafından getirilen "Ormanlara Giriş Yasağı"nın, denize ulaşımı da dolaylı olarak engellemesinden şikayetçiler. Özel plajların sunduğu "shuttle" (servis) hizmetinin ada esnafını ciddi şekilde olumsuz etkilediği belirtiliyor. Esnaflar, belediyenin kendilerine akülü araç tahsis etmekte bile zorluk çıkardığını ifade ederken, özel plajların rahatça servis hizmeti sunabilmesine tepki gösteriyor. Öte yandan, bir dönemin çok değerli yapılarından olan Sanatoryum (Verem Hastanesi) gibi binaların kapatılarak kendi kaderine terk edilmesi de adanın eski ruhunu ve ihtişamını kaybettiğine dair eleştirileri beraberinde getiriyor. Adayı ziyaret eden pek çok yerli turist, burayı İstanbul'da denize girilebilecek en iyi alternatiflerden biri olarak görüyor. Turistlerin Heybeliada'yı tercih etmesindeki en büyük etken; Büyükada kadar kalabalık olmaması, ancak diğer Kınalıada veya Burgazada kadar da sakin kalmayıp canlı bir atmosfere sahip olması. Heybeliada halkı, sokak hayvanları konusunda da oldukça duyarlı. Adada, hayvanların bakımı, beslenmesi ve sağlıklı yaşaması için yoğun çaba sarf ettiğini belirten çok sayıda yerli bulunuyor. Değinilen tüm bu sorunlara ve hareketliliğe rağmen, pek çok Ada sakininin turistlerden ortak ricası ise tek bir cümlede birleşiyor: "Lütfen çevreyi temiz tutun." Yönetmen: Ziya Anıl Alpaslan