80'ler BİTSE DE BU SEVDA BİTMEZ

80'ler BİTSE DE BU SEVDA BİTMEZ Bir tren kalkıyor Ankara Garı'ndan, Bir ömür eksildi sanki bağrımdan. Elimde bir mektup, satırlar nemli, Gözlerin aklımda, buğulu, gamlı... Güz yaprağı düştü tahta masaya, Bizi hapsederler bitmez tasaya. Mürekkep dağılmış harfin üstüne, Sözümüz kalmadı sözün üstüne... İşte gidiyorsun, hatıran bende, Ruhum seninle gitti, yalnızlık serde Yağmur vurur camlara, fenerler söner, 80'ler bitse de bu sevda bitmez... 80'ler bitse de bu sevda bitmez... Radyoda çalıyor nostaljik bir saz, Ne o eski bahar kalmış ne de yaz. Fotoğrafın cebimde, kenarı kıvrık, Kaderin elinde oyuncak olduk Dualar ediyorum yollarına ben, Korkarım bir daha gelmez bu tren. Zarfın kokusunda ararım seni, Yakacak bu hasret, yakacak beni... İşte gidiyorsun, hatıran bende, Ruhum seninle gitti, yalnızlık serde. Yağmur vurur camlara, fenerler söner, 80'ler bitse de bu sevda bitmez... 80'ler bitse de bu sevda bitmez... Ne bir sitemim var ne tek bir ahım, Seni çok sevmekti tek bir günahım... Yeniden kavuşmak mahşere kaldı, Bu yağmur ikimizden gençliği çaldı... Mektubun son satırı, ıslak bir veda... Kırıldı plak, kesildi ses ile seda... Elveda sevgilim...Elveda… 80'ler bitse de bu sevda bitmez... 80'ler bitse de bu sevda bitmez... Tahsin MELAN