Σαράντα μέρες μελετώ. Καρπάθου

Σαράντα μέρες μελετώ να πάω στον πνευματικό, πη(γ)αίνω μια, πη(γ)αίνω δυο, δε(ν) τον εβρίσκω μοναχό. Και μια Λαμπρή μια Κυριακή, πάω και βρίσκω τον εκεί. Σκύβγω φιλώ το χέρι του, κα(θ)ΐζω στο μιντέρι* του. -Παππά μου ξομολόγα με τα κρίματα μου ρώτα με. ..Ρώτησε ξαναρώτησε τα κρίματά μου γνώρισε. -Τα κρίματα σου 'ναι πολλά κι αγάπη να μην κάνεις πια. -Σαν αρνηθείς εσύ παππά, τον άρτο και τη λειτουργιά τότες θε ν' αρνηθώ κι εγώ τα μαύρα μάτια π' αγαπώ. ...Πάει ο παππάς στις ώρες του πάω κι εγώ στη(ν) κόρη του, πάει ο παππάς στην εκκλησιά, πάω κι εγώ στην παππαδιά! *μιντέρι: Μικρός καναπές, από το τουρκικό mider Λύρα-Τραγούδι: Μιχάλης Γ. Ζωγραφίδης Όπως παίζεται και τραγουδιέται στο χωριό, Όλυμπος Καρπάθου. Η μελωδία είναι ίδια με το "Μαρμαροκολώνα", "Μια κόρη από την Αμοργό" κ.τ.λ. αλλά σε πιο γρήγορο ρυθμό.