ARTIK OLMAZ GÜLÜM - Faüllü Abdülcenk

ARTIK OLMAZ GÜLÜM Özledim, senin yollarını gözledim, İstedim kollarınla sar beni, Ne güzel bakardı yar gözlerin, Canımı acıttı o sözlerin. Biliyorum artık olmaz gülüm, Affedersen gelecek ölüm, Olacak hayat bana zulüm. İnan bana sen yokken kaybolmuş bir deliyim, Sensiz doğal afetlerin en güçlü yeliyim. İzin ver bana sana son kez geleyim, Ya da bırak ömür boyu seveyim. Biliyorum artık olmaz gülüm, Affedersen gelecek ölüm, Olacak hayat bana zulüm. İnanmıyor bana kimse sana olan aşkım yalanmış, Oysa yazdıklarım senin ardından kalanmış, Hayat diyorlar; falanmış, filanmış, Geçermiş aşklar, yalanmış. Biliyorum artık olmaz gülüm, Affedersen gelecek ölüm, Olacak hayat bana zulüm. İnanmıştım sana, kördüm sanki yalanına, Şimdi hangi sözünle döneceksin yoluma? Bir yanım bağırıyor, "Affet gitsin, sus artık" Diğer yanım diyor ki, "Nasıl saracaksın bunlarla?"