Leyli və Hər kim - İlham Rəsul

Bir vaxtlar cüt gəzdiyim küçələrin tozlarıdır xatirələrimi incidən. Məni, ley-pey ikən əzdiyim çiçəklərin ahıdır vəslimdən dərbədər edən. Gülmüşdüm Məcnunun təziyəsinə; biyabanlar evim oldu, çarəsiz düşdüm öz Leylimin ayaq izinə; tapmadım hüznündən ayrı nəsə iz. İndi əlimdə sarı, köhnə bir-iki məktub və bir dəstə də qızılgül varımdı solğun. Gül ləçəyin soyunur, vərəq sökür hərfin, onlara da ağlayıram, onlar görmür səhvin. Özüməm özümə yeganə bariyer. İndi özümdən uzaqlaşdığım hər yer dünya mərkəzindən 22 işıq ili uzaqda, təvafdayam, dövrə vururam aylardır yorğunluqdan suyu qurumuş beynimin ətrafında səmazəntək.. Dağlar ötüb çaylar aşdım, çox atladım xəndək, hara gedirəm bilməsəm də, dönmədim də əndək. Sərsəm oldum ağır səhvlər elədim hərdən beyin qaçırdı qafil, ağıl uçurdu sərdən. Az qalsın ki, gəlib haydan huya gedirdim. Leylimdən azıb anidən ahuya gedirdim. Ala bu qədər dərd içində ahuları neynim? Həm ahular sevməz məni, pis gündədir əynim.. Qaldıq üryan, kimsəsizik bu taqqanaq çöldə, Can ağzımdan çıxıb desin, ay həyasız, öl də ! Uzaqda havalanan səs divanə zarıdır, dörd bir yanım cünunlar məzarıdır. Hər bir ölən dərd veribdir səbrinə, hərə özü öz çiçəyin gətiribdir qəbrinə. Kimsəsiz məzarların qumlar örtmüş üstünü, hər birinin namı var, görəmməzsiz büstünü! Çöldə öldün fərq eləmir gerçək adın nəymiş, Nə İlhamsan, nə də Qeys, namın divanəymiş. Məcnun deyir şairlər burda ölən aşiqə, Hass, bir də özlərindən uydururlar məşuqə. Səhranın qumlarından öyrənirəm bunları, Bu qumlar çox görüb sərgərdanları. Gül ilə danışıram, məktubla öpüşürəm, Elə ki leyl olur, Leyliylə görüşürəm... O hər gəlişində nəsə aparır məndən, lakin sərabı da yoxa çıxıb dünəndən. Görən yenə atasımı əngəl olub görüşə, bu ailələr axı niyə qarışır ki hər işə? İçimdə qopan tufan deyir işlər tərsdi, bidətçiyəm və olanlar guya mənə dərsdi. Aman, Leylim ruh olubmuş uçub göylərə, Göy üzünə ay olubmuş, şam olubmuş evlərə. Leyli Öldü deməyə axı dilim vermir əl... İndi yoxdurmu burda əlimi tutsun bir əl? Yoxdurmu qəfildən gəlib öpsün üzümü? Yoxdurmu gəlib ani təsdiqləsin sözümü? Varlığına dəli oldum, yoxluğuna ölümmü? Sevənin taleyinə düşən ancaq zülümmü?! Küləək! Küləəək! Göm məni taqqanaq vahələrə, Kül olan ürəyimi üfür bu boş sahələrə! Apar bu məlul gülü torpaq onu udmadan Qoy qəbrinin üstünə ruhunu incitmədən. Leyli bilsin sevirəm, itməyibdi yaddaşım, Vəsiyyətimdir, külək , əsam olsun baş daşım. Cismi nəsib olmadı, ruhum tapsın ruhunu, o mənim musiqimdir, nəfsim tapar məlhunu.. Eşqdə yox olduğum gün bəndi suya verdim, Sevdim, öldü, mən can üstə, tükənmədi dərdim... ( Arzular tifil oldu, sevənlər səfil oldu. Dərdimiz qarışqaymış, Vay, böyüyüb fil oldu. Daş düşsün bu başıma. İlaahi Leeeylim...) İlham Rəsul - Leyli və hər kim / 2021 / 24 İyul - 13 Avqust 04:18 Musiqi : Mehmet Erdem - Alper Atakan (    • Leyla ile Mecnun - Leyla Müziği   )