Jämtland Old Norse female skaldic version.

Jamtalandskviða Heyrið, menn ok konur, við eld ok vatn. Jamtaland vakir, undir fjalla brún. Fjǫll rísa há, fǫgr yfir landi. Skógar standa þungir, við Stórsjár djúp. Þetta er arfr vár, eigi gull né sverð, heldr jǫrð ok minni, mæðra ok feðra. Jamtaland, land várt, við eld ok vatn vér stöndum. Jamtaland, hjarta várt, sǫngr þinn lifir enn. Á mótum fornum máttu raddir rísa. Lǫg váru kveðin, undir opnum himni. Bændr ok veiðimenn, börn við eldstæði. Konur með visku, menn með þǫgn. Jamtaland, land várt, við eld ok vatn vér stöndum. Jamtaland, hjarta várt, sǫngr þinn lifir enn. Á Frøysey heyrist niðr fornra tíma. Steinn man orð, ok vatn man spor. Frelsi er eigi hróp, heldr hönd við hönd. At standa í stormi, ok víkja eigi. Jamtaland, land várt, við eld ok vatn vér stöndum. Jamtaland, hjarta várt, sǫngr þinn lifir enn. Þá er nótt fellr, ok norðrljós brennr. Jamtaland sefr eigi, því at minni vakir.