ZABILI BYŁEGO PREMIERA I ZGUBILI DOWODY? Tajemnica morderstwa Jaroszewiczów

Piotr Jaroszewicz — były premier PRL, człowiek, który przez ponad dziewięć lat stał na czele polskiego rządu — został brutalnie zamordowany we własnym domu w warszawskim Aninie w nocy z 1 na 2 września 1992 roku. Jego żona, Alicja Solska-Jaroszewicz, również zginęła. Do dziś ta zbrodnia pozostaje jedną z najbardziej tajemniczych i kontrowersyjnych spraw kryminalnych we współczesnej historii Polski. Dlaczego sprawcy mieli spędzić wiele godzin w domu byłego premiera, skoro na miejscu znajdowały się obrazy, biżuteria i inne wartościowe przedmioty? Czego naprawdę szukali? Czy chodziło wyłącznie o rabunek, czy istnieją powody, by kwestionować oficjalną wersję wydarzeń? To śledztwo przez ponad trzy dekady przynosiło więcej pytań niż odpowiedzi. Pierwszy proces zakończył się uniewinnieniem czterech oskarżonych. W 2017 roku w zwykłym kartonie odnaleziono materiały związane ze sprawą, które wcześniej uznawano za zaginione. W 2019 roku prokuratura skierowała do sądu kolejny akt oskarżenia. Dwóch podejrzanych przyznało się do udziału w zbrodni, ale w listopadzie 2024 roku warszawski sąd uniewinnił wszystkich trzech oskarżonych. W tym materiale odkrywamy: — Co wydarzyło się w willi przy ulicy Zorzy w Aninie w 1992 roku. — Dlaczego śmierć Piotra Jaroszewicza i Alicji Solskiej-Jaroszewicz wzbudziła tak wiele podejrzeń. — Jakie ślady zabezpieczono na miejscu zbrodni i dlaczego później uznano je za zaginione. — Co wiadomo o odciskach palców z ciupagi, śladach biologicznych i tajemniczym kartonie. — Dlaczego pierwsza sprawa zakończyła się uniewinnieniem czterech oskarżonych, a drugi proces również nie przyniósł skazania. — Jakie błędy śledczych i niekonsekwencje w materiale dowodowym wskazał sąd. — Czy zbrodnia mogła mieć związek z przeszłością polityczną byłego premiera i dlaczego hipotezy o politycznym motywie pozostają niepotwierdzone. Historia Jaroszewiczów to nie tylko opowieść o brutalnym morderstwie. To także historia dowodów, które miały pomóc odnaleźć sprawców, lecz przez lata pozostawały poza zasięgiem śledczych. Niedopałek przypisany policjantowi, zadeptany ślad buta, brak pełnej dokumentacji przedmiotów z domu, zaginione folie daktyloskopijne i nagranie przechowywane na kasecie z uroczystością pierwszej komunii — każdy z tych szczegółów pokazuje, jak trudne stało się odtworzenie wydarzeń z tamtej nocy. Ważne: uniewinnienie oskarżonych nie oznacza ustalenia, kto naprawdę zabił Piotra i Alicję Jaroszewiczów. Nie dowodzi również istnienia spisku politycznego. Oznacza, że sąd nie uznał ich winy za udowodnioną. W dostępnych materiałach wykorzystanych do przygotowania tego filmu nie ma informacji o prawomocnym skazaniu sprawców tej zbrodni. Źródła i materiały wykorzystane do przygotowania filmu: Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej (IPN), publikacje dziennika „Rzeczpospolita”, materiały tygodnika „Wprost”, depesze Polskiej Agencji Prasowej (PAP), dokumenty i uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie, relacje z procesu oraz materiały dziennikarskie Tomasza Sekielskiego dotyczące odnalezionych dowodów. Obejrzyj do końca i oceń sam: czy w tej sprawie najbardziej niepokojąca jest sama zbrodnia, czy sposób, w jaki przez ponad trzydzieści lat próbowano ją wyjaśnić?