ต่างภพต่างชาติ

คืนที่จันทร์ลอยเด่นบนฟ้า ฉันเห็นเธอยืนอยู่ปลายทาง ร่างกายเธอเลือนลางจาง ๆ แต่แววตานั้นยังเหมือนวันวาน ฉันรู้ว่าเธอไม่ใช่คน และฉันก็คงแตะต้องเธอไม่ได้ แต่หัวใจกลับจำได้ ว่าเราเคยรักกันมากแค่ไหน คนละภพ คนละชาติ คนละเส้นทางที่ฟ้าขีดไว้ เธออยู่ในความมืดของคืนยาวไกล ส่วนฉันยังหายใจอยู่บนโลกนี้ กี่ปีที่ผ่านไปไม่รู้ แต่ใจฉันยังอยู่ที่เดิมตรงนี้ แม้เธอจะเหลือเพียงเงาราตรี ฉันก็ยังรักเธอเหมือนเดิม หากชาติที่แล้วเราพลาดกัน หากชาตินี้ฟ้าพรากเธอไป ถ้าความตายกั้นกลางหัวใจ ฉันจะข้ามมันไปหาเธอ ต่างภพ ต่างชาติ แต่หัวใจฉันยังรักเธอ แม้โลกทั้งใบไม่ให้เราได้เจอ ฉันก็จะรอเธออยู่ตรงนี้ ต่างภพ ต่างชาติ ต่อให้ต้องรออีกกี่ร้อยปี แม้เธอเป็นผี แม้ฉันยังมีชีวี รักของเรานี้...ไม่มีวันตาย บางคืนฉันได้ยินเสียงเรียก แผ่วเบาจากปลายหน้าต่าง เหมือนเธอยังยืนอยู่ตรงนั้น รอฉันเหมือนวันก่อนจากลา ฉันเปิดประตูออกไป เหลือเพียงลมหนาวพัดผ่านกาย แต่กลิ่นดอกไม้ที่เธอเคยใช้ ยังลอยอยู่ไม่เคยจาง ถ้าความรักไม่มีวันดับ แม้ความตายก็พรากไม่ได้ หากคืนนี้ฉันต้องหลับตาย ขอให้ชาติหน้าเราได้พบกัน ต่างภพ ต่างชาติ แต่หัวใจฉันยังรักเธอ แม้โลกทั้งใบไม่ให้เราได้เจอ ฉันก็จะรอเธออยู่ตรงนี้ ต่างภพ ต่างชาติ ต่อให้ต้องรออีกกี่ร้อยปี แม้เธอเป็นผี แม้ฉันยังมีชีวี รักของเรานี้...ไม่มีวันตาย หากชาติหน้าเธอเกิดเป็นคน ฉันจะตามหาเธอให้พบ หากฉันเกิดเป็นเพียงวิญญาณ ฉันจะรอเธออยู่ที่เดิม ไม่ว่าโลกไหน ไม่ว่าภพใด ไม่ว่ากาลเวลาจะผ่านไปเท่าไร ฉันก็จะรักเธอ ต่างภพ ต่างชาติ แต่หัวใจเรายังผูกพัน แม้ความตายจะพรากเราจากกัน แต่รักนั้น...ยังคงอยู่ ต่างภพ ต่างชาติ เราจะรัก เราจะรอเธอ ต่อให้ชาติไหน ต่อให้โลกไหนที่ต้องเจอ ฉันจะตามหาเธอ...จนพบกัน ต่างภพ... ต่างชาติ... แต่หัวใจ... ยังเป็นของเธอ เราจะรัก... เราจะรอ... จนกว่าจะได้พบกันอีกครั้ง