System bezpieczeństwa. Rewizja | Kamil Kocurek

Kamil Kocurek System bezpieczeństwa. Rewizja Wernisaż odbył się 7 października, godz. 18.00 Wystawa czynna był do 23 października Rynek Główny 29, II piętro Kamil Kocurek Urodzony w 1990 roku w Tychach, mieszka i pracuje w Gdańsku. W 2015 roku ukończył studia magisterskie na Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. Dyplom zrealizował w Pracowni Druku Wklęsłego prof. Jana Szmatlocha. W 2020 roku uzyskał stopień naukowy doktora sztuki w gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych. Obecnie pracuje tam jako adiunkt na Wydziale Grafiki w Pracowni Serigrafii prof. ASP dr hab. Katarzyny Łukasik. Od 2024 pełni funkcję Dziekana Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku w kadencji 2024-2028. Zajmuje się grafiką artystyczną, tworzeniem instalacji graficznych, w szczególności w technikach druku wklęsłego i serigrafii. Uczestniczył w ponad 200 wystawach grupowych na całym świecie. Nagradzany podczas międzynarodowych i krajowych konkursów oraz przeglądów współczesnej grafiki. Jest zdobywcą między innymi Main Prize podczas 1st Xuyuan International Print Biennial China w chińskim Pekinie (2016), Main Prize podczas 4th Graphic Art Biennial of Szeklerland w Rumunii (2016), Merit Prize podczas Taiwan International Print Biennial w Tajwanie (2026), Nagrody Specjalnej Fundacji im. Tadeusza Kulisiewicza podczas International Print Triennial w Krakowie Polska (2018), Equal Award podczas 21th International Print Biennial Varna w Varnie w Bułgarii (2021) a także Grand Prix Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego podczas Triennale Grafiki Polskiej w Katowicach (2015). Kamil Kocurek w ciągu ostatnich lat został również uhonorowany Stypendium Młoda Polska (2025), Stypendium Ministra Edukacji i Nauki dla wybitnych młodych naukowców (2021) oraz Nagrodą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2013). Security system Wystawa obejmuje prace i instalacje graficzne z najnowszego cyklu System bezpieczeństwa, powstałe w latach 2022–2026. Zaprezentowane na ekspozycji strategie wizualne i koncepcyjne, oparte na iluzoryczności, organizują jej przestrzeń, a zarazem stają się narzędziem krytycznej refleksji nad rzeczywistością i zagrożeniami otaczającymi współczesnego człowieka. Graficzne, modularne układy, konstruowane zarówno w oparciu o aksonometrię, jak i bardziej swobodne formy, przedstawiają symboliczne i metaforyczne wizerunki zniszczonych zabawek, realnych pojazdów cywilnych i wojskowych, ich opancerzenia oraz części infrastruktury. Elementy te mają na celu budować ambiwalentne znaczenia dla odbiorcy, funkcjonując niczym kontrowersyjne trofea wojenne naszych czasów, nierozerwalnie związane ze śmiercią i ludzkim cierpieniem, a jednocześnie zacierające granicę pomiędzy fikcją a rzeczywistością. Ich iluzoryczność nie jest jedynie efektem wizualnym, lecz pozostaje w relacji z doświadczeniem odbiorcy. Zastosowana rekonfiguracja przestrzenna umożliwia natomiast współistnienie porządku fizycznego i symulowanego, tworząc struktury funkcjonujące na granicy materialności i nierzeczywistości.