ورود محموله ای از رادار های ایتالیایی گریفو به ایران

ورود محموله‌ای از رادارهای ایتالیایی گریفو به ایران؛ راداری که می‌تواند یکی از مهم‌ترین پایه‌های توسعه رادارهای هواپایه بومی ایران بوده باشد! از رادار Grifo ایتالیا تا خانواده بومی بینات؛ ایران چگونه فناوری این رادار را به نسل‌های جدیدتر منتقل کرد؟ و آیا رادارهای بومی‌شده گریفو می‌توانند تمام نیازهای الکترونیکی جنگنده‌های موجود در کشور را برطرف کنند؟! با نگاهی تحلیلی از چنل جنگاور همراه باشید. رادار Grifo یکی از رادارهای شناخته‌شده اروپایی است که روی طیف مختلفی از جنگنده‌های سبک و متوسط شرقی و غربی استفاده شده و نمونه‌های مختلف آن در جنگنده‌هایی مانند F-7 و JF-17 نیز دیده شده‌اند. در ایران نیز طی سال‌های گذشته شواهد مختلفی از استفاده یا توسعه نمونه‌های بومی‌شده این خانواده راداری منتشر شده؛ از رادارهای خانواده بینات تا نمونه‌های نصب‌شده روی برخی پروژه‌های ارتقای جنگنده‌های F-4، F-5 و پروژه‌هایی مانند کوثر و صاعقه. در این ویدئو مسیر احتمالی ورود فناوری Grifo به ایران، ارتباط آن با رادارهای بینات و ویژگی‌های رادار مورد استفاده در جنگنده کوثر را بررسی می‌کنیم. همچنین سراغ Grifo E می‌رویم؛ نسخه جدیدتر این خانواده که با فناوری آرایه فازی فعال، قابلیت‌های پیشرفته‌تر در مقابله با جنگ الکترونیک، رهگیری همزمان اهداف و مأموریت‌های هوا‌به‌هوا و هوا‌به‌زمین توسعه یافته است. در ادامه نیز بررسی می‌کنیم که قابلیت‌هایی مانند AOJ، DOJ و HOJ چگونه در محیط جنگ الکترونیک عمل می‌کنند و محدودیت‌های واقعی چنین راداری در یک جنگنده سبک چیست. در نهایت به این سؤال می‌رسیم که آیا ادامه توسعه خانواده بینات و استفاده از فناوری گریفو می‌تواند نیازهای راداری ناوگان قدیمی ایران را برطرف کند یا اینکه برای برخی جنگنده‌ها، جایگزینی با پلتفرم‌های جدید راهکار منطقی‌تری خواهد بود. این بود روایتی تحلیلی از گریفو، بینات و مسیر توسعه رادارهای هواپایه ایران.