ከሞት ተመልሶ ስለ ተመለከተው የሚናገር የመነኩሴ ታሪክ | The Monk Who Saw Death and Kept Silence for Twelve Years

ህይወቱን ሙሉ ለነፍሱ ደንታ ሳይሰጥ የኖረ አንድ መነኩሴ በድንገት ታሞ ነፍሱ ለአንድ ሰአት ከስጋው ተለየች። ወደ ህይወት ሲመለስ ግን ወንድሞቹን አስወጥቶ የክፍሉን ደጃፍ በግንብ ዘጋና ከዳቦና ውሃ በቀር ምንም ሳይቀምስ፣ ለማንም ሳይናገር አስራ ሁለት አመት በዝምታ ተቀመጠ። ሊሞት ሲል ደጃፉን ሰብረው የገቡት ወንድሞች ከእርሱ የሰሙት አንድ ቃል ብቻ ነበር። የዚህ ትረካ ዙሪያ ያለው ትምህርት "ስለሞት ማሰብ" የሚለውን የአባቶች ትምህርት ይዘረዝራል። ሞትን መፍራት ካለመታዘዝ የመጣ ተፈጥሯዊ ስሜት መሆኑን፣ በሞት ፊት ግን ክፉኛ መደንገጥ ንስሃ ያልተገባለት ሃጢአት ማስረጃ መሆኑን፣ ክርስቶስ የሰውን ደካማ ባህሪ ለማሳየት ሲል ሞቱን መፍራቱን ግን ድንጋጤ አለማሳየቱን ያብራራል። እንዲሁም በተፈጥሯዊና ከተፈጥሮ በላይ በሆነ ፍርሃት መካከል ያለውን ልዩነት እንደ እርሳስና ብር በሚል ምሳሌ ይለያል፤ አንዱ ጭንቀትን ብቻ ሲወልድ ሌላው ወደ ንስሃና ጥንቃቄ ይመራል። በቀጣይ ደግሞ ሞትን መመኘት ሁሉ መልካም አለመሆኑን በአራት ምክንያቶች ይመረምራል፡ በሃጢአት ልማድ ተይዞ ከትግል መሸሽ፣ ተስፋ በመቁረጥ "ብሞት ይገላገለኝ" ማለት፣ ከከንቱ ውዳሴ የተነሳ ሞትን እንደማይፈሩ ማስመሰል፣ እና በመንፈስ ቅዱስ ስራ ከፈጣሪ ጋር ለመገናኘት የሚመጣ እውነተኛ ናፍቆት። ከዚያም እግዚአብሔር የሞታችንን ሰዓት ለምን እንደሰወረው ይመልሳል፡ ቀኑን የሚያውቅ ሰው እድሜውን ሁሉ በበደል አሳልፎ ንስሃን ለመጨረሻዋ ሰዓት ያቆይ ነበር። በመቀጠል ስለሞት ማሰብ በተግባር የሚያመጣውን ውጤት ያሳያል፡ ምግብን መቀነስ፣ ስሜቶች መቆረጥ፣ ልብ መሰበርና የእንባ ምንጭ መከፈት። ሰይጣን ሰውን ከንስሃ ለማቀዝቀዝ "እግዚአብሔር እኮ ርኁሩኁ ነው፣ ይህን ያህል አታልቅስ" በሚል ሃሳብ እንደሚመጣ፣ ይህ ሃሳብ የሚጠቅመው ሰው በተስፋ መቁረጥ ጥልቅ ውስጥ ሲገባ ብቻ መሆኑን ያስጠነቅቃል። እየዋኙ ማጨብጨብ እንደማይቻል፣ ቁሳዊ ጭንቀትና የሞት ትውስታ አንድ ላይ እንደማይኖሩ በምሳሌ ያስረዳል። ለንቁ አእምሮ የሚገቡ ተግባራትንም ይዘረዝራል፡ በእግዚአብሔር ፍቅር ላይ ማሰላሰል፣ መንግስተ ሰማያትን ማሰብ፣ የሰማዕታትን ቅናት ማሰብ፣ "ጌታን ዘወትር በፊቴ አየዋለሁ" የሚለውን ቃል መለማመድ፣ ስለ ፍርድና ስለ መለያየት ማሰብ። በመጨረሻም ጊዜን ማባከን፣ ለሰዎች ያለንን ፍቅር በብዙ ወሬ ማረጋገጥ መሞከርና "ነገ ንስሃ እገባለሁ" ማለት እንደሚያሳጣ ገልጾ፣ በዝንጋቴ ላለፈው ዘመን ምህረት የሚጠይቅ የማጠቃለያ ጸሎት ይቀርባል። 0:00 ከሞት ተመልሶ ደጃፉን የዘጋው መነኩሴ ታሪክ 4:48 ስለሞት ማሰብ፡ ሃሳብ ቃልን ይቀድማል 5:53 ተፈጥሯዊ ፍርሃትና በሞት ፊት መደንገጥ 7:31 ሞትን መመኘት መልካምና መልካም ያልሆነው 8:35 የሞታችን ሰዓት ለምን ተሰወረ 12:50 በመንፈስ የሚመሰጡ መነኮሳት ምስክርነት 17:01 የቀረቡት ምክሮች ትርጓሜ 24:25 እርሳስና ብር፡ የሁለቱ ፍርሃቶች ልዩነት 30:14 የሰይጣን ረቂቅ ተንኮልና የትኩረት መከፋፈል 33:55 ምግብ፣ የልብ መደንዘዝና የእንባ ምንጭ 43:30 ማጠቃለያና ጸሎት ለተጨማሪ መረጃ እና ግንኙነት | Contact Us Telegram: @Mekerekidusan Phone: +251999298558 #ምክረቅዱሳን #ኦርቶዶክስ #ስብከት #ትምህርት #መንፈሳዊትረካ #MekereKidusan #OrthodoxTewahedo #EthiopianOrthodox #SpiritualTeachings