Wegh - Kayıp Gibiyim (created by Naperva)

Bu çalışma, Wegh'in tarzından ilham alınarak yapay zeka ile üretilmiştir. Ticari bir amaç güdülmemektedir, tamamen deneysel ve yaratıcı bir projedir. Bu içeriğin izinsiz şekilde Spotify vb. platformlara yüklenmesi durumunda telif hakkı işlemi başlatılacaktır. Telif ve kaldırma işlemleri için mailden ulaşabilirsiniz. akdarcaner17@gmail.com Sözler Verse 1 - Yolum uzun, gecem kısa, uyku bana haram, Aynaya baktığımda tanımıyorum adamı. Dünüm hâlâ peşimde, yarınım biraz uzak, Ne kadar kaçsam da içimde aynı sokak. Bana “geçer” dediler, geçmedi bazı şeyler, Unutmak kolay değil, hatırlatır geceler. Telefon sessizde ama aklım hâlâ çalar, Bazı insanlar gider, bıraktığı izler kalır. Ben artık kimseye kendimi anlatamam, Çünkü anlatsam da beni kimse anlayamaz. Gülüşüm yerinde ama içim paramparça, Bazen insan kaybolur, kendi hayatında. Biriktirdim içimde söylemediğim cümleleri, Hepsi gece olunca gelip buldu beni. Ben seni değil, sende olduğum hâlimi özledim, O yüzden ne kadar kaçsam da geri döndüm. Şimdi ışıklar sönsün, Kimse beni görmesin. Biraz daha susayım, İçimdeki ses dinmesin. Nakarat - Ben yine kayıp gibiyim, Nereye gitsem aynı yerdeyim. Herkese “iyiyim” dedim, Ama kendime söyleyemedim. Ben yine kayıp gibiyim, Kimse bilmez ne haldeyim. Gülsem bile inanma bana, İçimde hâlâ o geceleyim. Verse 2 - Bir fotoğraf kaldı, yüzümüz bulanık, O günler çok uzak, bu şehir çok tanıdık. Aynı caddeler ama başka biri ben, Sen gittikten sonra değişti bütün neden. Artık mesaj yazmıyorum, silip geçiyorum, Adını görünce ekranı kapatıyorum. Büyüdüm sanıyordum, sadece sustum, Bazı yaralar kapanmaz, alışılırmış. Dostlarım “kendine gel” diyor, geliyorum, Ama hangi hâlime döneceğimi bilmiyorum. Eskiden hayallerim vardı, şimdi planlarım, Sabahları uyanmak için bahanelerim. Kendime verdiğim sözlerin çoğu yerde kaldı, Giden herkes benden bir parça aldı. Ben de kalanları cebime koyup yürüdüm, Kimse fark etmeden kendimden küçüldüm. Nakarat - Ben yine kayıp gibiyim, Nereye gitsem aynı yerdeyim. Herkese “iyiyim” dedim, Ama kendime söyleyemedim. Ben yine kayıp gibiyim, Kimse bilmez ne haldeyim. Gülsem bile inanma bana, İçimde hâlâ o geceleyim.