คนธรรมดาที่ฮักกันเป็น

ชื่อเพลง: คนธรรมดาที่ฮักกันเป็น [INTRO — เสียงพิณและเสียงร้องหมู่] โอ้ละหนอ… ฟ้าเอ๋ย ถ้ายังพอมีวาสนา ขอฝากคำหนึ่งขึ้นไป… [VERSE 1 — ภาษาไทย] เคยเจอคนหน้าตาดี แต่หัวใจมีหลายห้อง เคยเชื่อคำว่ารัก ที่สุดท้ายเป็นเพียงคำลวง บางคนเข้ามาเหมือนจะอยู่ไปตลอดกาล แต่พอฉันรักหมดใจ เขาก็หายไปกับวันวาน ครั้งนี้ฉันคงไม่ขออะไรมากมาย ไม่ต้องเป็นคนในฝันที่ใครต่างหมายปอง แค่เป็นคนหนึ่งที่ยังยืนอยู่ข้างกัน เมื่อโลกทั้งใบไม่เป็นอย่างใจต้องการ [PRE-CHORUS] หากบนฟ้ายังได้ยิน เสียงหัวใจคนธรรมดา มีคำขอหนึ่งฝากลมขึ้นไปว่า… [CHORUS — ร้องร่วม] ขอคนธรรมดาที่ฮักกันเป็น บ่ต้องโดดเด่นให้ไผอิจฉา ขอคนที่เห็นน้ำตาใต้รอยยิ้ม คนที่บ่ถิ่มยามชีวิตมีปัญหา บ่ขอพรุ่งนี้ให้ดีทุกวัน ขอแค่จับมือกันตอนฟ้าบ่เป็นใจ ถ้าบุญของฉันยังพอมีเหลืออยู่ ขอคนธรรมดาผู้หนึ่ง มาอยู่ข้างหัวใจ [POST-CHORUS] โอ้ละหนอ… ขอคนใจเดียว โอ้ละหนอ… คนเดียวก็พอ [VERSE 2 — ภาษาอีสาน] บ่เอาแล้วเด้อคนปากหวาน น้ำตาลยังอาย ยามฮักเว้าหลาย ยามสิไปบ่บอกจักคำ บ่ขอผู้บ่าวรูปหล่อจนสาวเหลียวเบิ่งประจำ ขอแค่คนเฮ็ดให้เห็น มากกว่าสัญญาไปวัน ๆ ยามข่อยบอกว่า “บ่เป็นหยัง” ขอให้ฟังออกว่าข้างในบ่ไหว ยามข่อยดื้อกะอย่าฟ้าวหนีไปไกล ให้อยู่ทะเลาะกันจนเข้าใจ กะพอแล้ว [PRE-CHORUS — ภาษาอีสาน] ผูกด้ายขาวไว้ตรงข้อมือ ฝากสายลมถือคำขอขึ้นฟ้า ถ้าเพิ่นยังเหลือคนดีอยู่แหน่ ซ่อยพัดเขามาทางนี้ได้บ่ [CHORUS — ร้องร่วม] ขอคนธรรมดาที่ฮักกันเป็น บ่ต้องโดดเด่นให้ไผอิจฉา ขอคนที่เห็นน้ำตาใต้รอยยิ้ม คนที่บ่ถิ่มยามชีวิตมีปัญหา บ่ขอพรุ่งนี้ให้ดีทุกวัน ขอแค่จับมือกันตอนฟ้าบ่เป็นใจ ถ้าบุญของฉันยังพอมีเหลืออยู่ ขอคนธรรมดาผู้หนึ่ง มาอยู่ข้างหัวใจ [BRIDGE — ลดดนตรี] หากฟ้าถามว่าได้เขาแล้ว ฉันจะตอบแทนด้วยสิ่งใด จะรักษาหัวใจของเขา เหมือนที่อยากให้เขารักษาใจฉัน หากเขาเองกำลังขอใครสักคน ที่พร้อมจะรักโดยไม่จากไปไหน โปรดบอกเขาทีว่าไม่ต้องขอแล้ว เพราะฉันก็รอเขาอยู่เหมือนกัน [BREAK — เสียงแคน / เสียงร้องรับ] โอ้ละหนอ… ให้สองหัวใจได้พ้อกัน โอ้ละหนอ… หากมีวาสนา [FINAL CHORUS — ดนตรีเต็ม] ขอคนธรรมดาที่ฮักกันเป็น บ่ต้องสมบูรณ์แบบเกินผู้ใด ขอคนที่พร้อมเรียนรู้กันทุกวัน ผิดพลาดด้วยกัน แล้วเริ่มต้นใหม่ บ่ขอความรักที่ดีทุกอย่าง ขอเพียงคนข้าง ๆ ที่ไม่คิดทิ้งไป ถ้าบุญของเฮายังพอมีเหลืออยู่ ให้คนธรรมดาสองคน ได้ฮักกันจนสุดหัวใจ [OUTRO — ร้องหมู่] คนธรรมดาที่ฮักกันเป็น คนธรรมดาที่ฮักกันเป็น บ่ขอหยังหลาย… คนเดียวก็พอ