Rotterdam Sessions #2 : Γυναίκα είμαι, γυναίκα μένω

Eng Below Tίτλος τραγουδιού στην πρώτη εκτέλεση: Γυναίκα είναι, γυναίκα μένει Μουσική: Τζουανάκος Σ. 1947 Κρατώντας τον πρώτο και τελευταίο στίχο από την πρώτη εκτέλεση, ξανά γράψαμε την ιστορία του κομματιού από την οπτική της γυναίκας, με όποια έννοια συνάδει αυτή η λέξη. Τη μάνα, την κόρη, την αδερφή, την queer, την trans. Τη γυναίκα που έχει μπει σε καλούπια από τη στιγμή που γεννήθηκε¨για την εμφάνισή της, τις επιλογές της, την καριέρα της, το αναπαραγωγικό της σύστημα(υπάρχoν/μη υπάρχoν), όλη της τη ζωή από την αρχή μέχρι το τέλος. Εμείς σα γυναίκες μουσικοί βρισκόμαστε αντιμέτωπες πολύ συχνά με τους στίχους. Στίχοι που καθρεφτίζουν μία κοινωνία πριν από 30 και 40 χρόνια με ‘’αρχές και συνήθειες’ βαθιά ριζωμένες στην κοινωνική αντίληψη του σήμερα. Για εμάς η παράδοση και το λαϊκό τραγούδι εξελίσσονται, ζουν και μεγαλώνουν μαζί μας και μαζί με την ιστορία. Για εμάς το λαϊκό τραγούδι δεν είναι μουσειακό έκθεμα αλλά ζωντανός οργανισμός. Η αλλαγή των στιχων προκύπτει από την ιστορική αλλαγή και τους κοινωνικούς αγώνες για τη γυναίκα και από την ανάγκη - ευθύνη που έχουμε ως καλλιτέχνιδες να εκφραζόμαστε ελεύθερα και με τρόπο που να αντικατοπτρίζει τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο. Αρνούμενες να αναπαράγουμε στερεότυπα που μας τοποθετούν σε μια θέση που δε μας εκφράζει και αγωνιζόμενες καθημερινά μέσα από την τέχνη μας για την ισότητα και την ελευθερία, αλλάζουμε τους στίχους σεβόμενες το μουσικό ιδίωμα που τόσο αγαπάμε και υπηρετούμε από μικρές. Η μουσική για εμάς είναι μέσο απελευθέρωσης και όχι μέσο αναπαραγωγής στερεοτύπων και ασφυκτικών πλαισίων, δεν είναι μέσο αναπαραγωγής βίας αλλά αγάπης, ισότητας και αλληλεγγύης. Κείμενο: Ειρήνη Ζώγαλη και Βανέσσα Κουρτέση Στέλλα Κουτσέλου: κιθάρα, φωνή Βανέσσα Κουρτέση: φωνή, στίχοι Ειρήνη Ζώγαλη: μπουζούκι, στίχοι Μάιος 2023 Title of the song from the first recording: She is a woman, she will stay a woman Music: Tzouanakos S. 1947 Keeping the first and last verse from the first recording, we rewrote the story of the song from the perspective of the woman, in every sense that word is compatible. The mother, the daughter, the sister, the queer, the trans. The woman who has molded into boxes from the moment she was born: for her appearance, her choices, her career, her reproductive system(existent/non-existent), her whole life from start to finish. We as female musicians are very often confronted with lyrics. Lyrics that reflect a society of 30 and 40 years ago with "principles and habits" deeply rooted in today's social perception. For us, tradition and folk song evolve, live and grow with us and along with history. For us, folk song is not a museum exhibit but a living organism. The change of lyrics arises from the historical change and the social struggles for women and from the need - responsibility we have as artists to express ourselves freely and in a way that reflects the way we see the world. Refusing to reproduce stereotypes that place us in a position that does not express us and fighting daily through our art for equality and freedom, we change the lyrics respecting the musical idiom that we love so much and have served since we were young. Music for us is a means of liberation and not a means of reproducing stereotypes and suffocating frames, it is not a means of reproducing violence but of love, equality and solidarity. Text: Eirini Zogali, Vanessa Kourtesi Stella Koutselou: guitar, vocals Vanessa Kourtesi: vocals, lyrics Eirini Zogali: bouzouki, lyrics May 2023 No Copyright