Ik ben 76. Dertig jaar ging hij elke donderdag naar zijn moeder… naar de vrouw met zijn andere ..

Dertig jaar lang ging Egbert elke donderdag "even langs zijn moeder". Pas op zijn begrafenis zag Zwaantje (76) wie er al die donderdagen echt op hem wachtte — en pas veel later ontdekte ze dat zijn moeder toen al twintig jaar onder de grond lag. Een verhaal van een boerin uit Emmen over een huwelijk van veertig jaar, een verjaardagskalender aan de staldeur, en de vraag wat er van je leven overblijft als blijkt dat de helft ervan bij iemand anders stond. Wat zou jij hebben gedaan met wat er achterin die kerk zat? #Abonneer Dank dat je tot het einde hebt geluisterd. Wil je meer van deze stille getuigenissen van vrouwen die eindelijk hardop praten, druk dan op de rode knop, abonneer je en zet de meldingen aan, en bekijk ook de andere verhalen op dit kanaal. En zeg me hieronder: zou jij die verjaardagskalender hebben laten hangen, of hem meteen van de staldeur hebben gerukt? En had jij contact gezocht met die andere kinderen, of niet? Wat had jij in mijn plaats gedaan? Ik lees elke reactie. #Disclaimer Deze video is volledig met behulp van kunstmatige intelligentie tot stand gekomen. De tekst, de stem en de beelden zijn door AI gegenereerd. Het verhaal is een gedramatiseerd, fictief getuigenis — geen documentaire en geen verslag van werkelijke gebeurtenissen. De verteller en alle personages in dit verhaal (Zwaantje, Egbert, Lammie, Roelf, Aaltje, Harm Jan, Femke en Hilligje) zijn fictief. Elke gelijkenis met bestaande personen, levend of overleden, berust op toeval. Plaatsen en verwijzingen als Emmen, het Oosterbos, Sleen, Coevorden, de veemarkt van Zuidlaren, de hunebedden en de figuur van Bartje bestaan echt, maar worden hier uitsluitend als decor en culturele achtergrond gebruikt. Er wordt met dit verhaal niets werkelijks toegeschreven aan bestaande personen of instellingen. Deze video is bedoeld voor inspiratie en reflectie. Hij vormt geen historisch, juridisch, medisch of psychologisch advies.