Swietłana Alliłujewa — córka Stalina, która uciekła na Zachód

Poniedziałek, 6 marca 1967 roku, wieczór w Nowym Delhi. Pod bramę ambasady Stanów Zjednoczonych podjeżdża taksówka. Wysiada z niej starannie ubrana kobieta z jedną małą walizką i mówi dyżurnemu żołnierzowi, że jest obywatelką Związku Radzieckiego. Kilka minut później konsul bierze do ręki jej paszport i odczytuje nazwisko, które nic mu jeszcze nie mówi: Alliłujewa. Nie wie, że stoi przed nim jedyna córka Józefa Stalina. Ten odcinek nie jest klasyczną biografią. To zapis jednej doby, odtworzonej godzina po godzinie na podstawie odtajnionej notatki służbowej ambasadora Chestera Bowlesa i depesz Departamentu Stanu. Od obiadu u radzieckiego ambasadora, podczas którego padła ostateczna odmowa, aż po nocny start samolotu z lotniska Palam — każda godzina tego dnia otwiera jeden rozdział jej wcześniejszego życia. Z filmu dowiedzą się Państwo: • dlaczego Swietłana Alliłujewa znalazła się w Indiach i co łączyło ją z indyjskim komunistą Bradżeszem Singhem, któremu władze radzieckie nie pozwoliły jej poślubić, • dlaczego jedną z trzech walizek zabrała, a dwie zostawiła, i jaki maszynopis wywiozła w niej na Zachód, • jak w ciągu jednego wieczoru amerykańscy dyplomaci ważyli cztery możliwe scenariusze i dlaczego wybrali jawny, zgodny z prawem wyjazd, • skąd wzięło się słynne „cztery godziny przewagi” i dlaczego awaria hydrauliki w samolocie mogła przekreślić całą ucieczkę, • jak córka Stalina wspominała dzieciństwo na Kremlu, śmierć matki, miłość do Aleksieja Kaplera i ostatnie chwile ojca, • jakie było jej dalsze życie na Zachodzie, powrót do ZSRR w 1984 roku i ponowny wyjazd dwa lata później. O bohaterce i kontekście historycznym Swietłana Alliłujewa (1926–2011) przez całe życie próbowała uwolnić się od nazwiska, którego nie wybrała. Film pokazuje ją bez idealizacji: jako kobietę, która długo należała do uprzywilejowanej elity, a zarazem jako świadka katastrofy widzianej od środka. Zbrodnie Stalina, w tym decyzję o rozstrzelaniu polskich jeńców z 5 marca 1940 roku i operację polską NKWD, przedstawiamy jasno i bez przemilczeń, bez przenoszenia winy ojca na córkę. Szczególne miejsce ma wątek polski: w 1967 roku podparyski Instytut Literacki wydał jej „Dwadzieścia listów do przyjaciela” w Bibliotece Kultury, z przedmową Gustawa Herlinga-Grudzińskiego. Autorka przekazała prawa do polskiego przekładu nieodpłatnie. Tam, gdzie źródła podają różne wersje wydarzeń, film przedstawia je rzetelnie i neutralnie, nie rozstrzygając na siłę. O kanale Kanał Stanisława Wiśniewieckiego to opowieści o ludziach, których losy splotły się z wielką historią. Każdy odcinek to starannie przygotowana, oparta na faktach narracja dla widzów, którzy cenią spokojne, rzetelne opowiadanie o przeszłości. Autorem kanału i treści jest Stanisław Wiśniewiecki. Ważna informacja W filmie pojawia się temat śmierci samobójczej. Jeśli przeżywają Państwo trudne chwile, można bezpłatnie zadzwonić do Centrum Wsparcia dla Osób Dorosłych w Kryzysie Psychicznym pod numer 800 70 2222 lub do telefonu zaufania dla dorosłych pod numer 116 123. W sytuacji zagrożenia życia należy dzwonić pod numer alarmowy 112. Prawa autorskie Wszelkie prawa do scenariusza, narracji, montażu i oprawy tego filmu należą do kanału Stanisław Wiśniewiecki. Kopiowanie, ponowne publikowanie, rozpowszechnianie oraz wykorzystywanie materiału w całości lub we fragmentach bez pisemnej zgody autora jest zabronione i stanowi naruszenie praw autorskich. Materiały archiwalne wykorzystano w celach edukacyjnych i dokumentalnych. #SwietłanaAlliłujewa #Stalin #ZimnaWojna #ZSRR #HistoriaXXWieku