Ds. L. Vroegindeweij | Lukas 13:16 | Losmaking van banden |

“En deze, die een dochter Abrahams is, welke de satan, zie, nu achttien jaren gebonden had, moest die niet losgemaakt worden van deze band op de dag des sabbats?” Losmaking van banden: 1. De gebondenheid waaruit 2. De genade waardoor 3. Het gevolg waarmee In deze preek staat ds. L. Vroegindeweij stil bij de kromgebogen vrouw uit Lukas 13. Achttien jaar lang was zij gebonden en kon zij zich niet oprichten. Toch bleef zij naar de synagoge gaan en naar het Woord van God luisteren. Ds. Vroegindeweij trekt vanuit deze geschiedenis lijnen naar de geestelijke gebondenheid van de mens. Van nature zijn wij gebonden aan zonde, onkunde en de wereld. Ook Gods kinderen kunnen tijden kennen waarin zij gebukt gaan onder schuld, ongeloof, geestelijke duisternis of voorstellingen waaraan zij zichzelf niet kunnen ontworstelen. De vrouw kan zichzelf niet oprichten. Juist daarin wordt zichtbaar wat genade is: Jezus ziet haar, roept haar en spreekt haar vrij. Niet haar kracht of haar vragen vormen de grond van haar verlossing, maar de barmhartigheid van Christus. De prediking wijst daarom steeds opnieuw op de noodzakelijkheid en dierbaarheid van Jezus Christus. Niemand anders kan uiteindelijk helpen. Geen mens, geen dominee, geen oudvader en geen eigen inspanning kan de banden werkelijk losmaken. Wanneer Christus spreekt: “Vrouw, gij zijt verlost”, blijkt Zijn macht groter dan die van zonde, dood en duivel. Hij heeft de dood overwonnen, de schuld gedragen en Zijn Geest gegeven. De vrucht is dat de vrouw God verheerlijkt. Zo eindigt de preek met de oproep om niet op eigen vermogen te zien, maar te luisteren naar de roepstem van Christus: wie zichzelf niet kan oprichten, mag weten dat Hij het wel kan. Meer over ds. Vroegindeweij: https://bit.ly/4ysefkn Preken van ds. L. Vroegindeweij worden met toestemming van de familie Vroegindeweij gepubliceerd op Evangelie Herauten. Deze historische opname is digitaal gerestaureerd.