Is een goed mens zijn genoeg voor de hemel? | Pastoor Mennen

Is het voldoende om jezelf als een goed en liefdevol mens te beschouwen? Pastoor Cor Mennen vertrekt vanuit het evangelie over de opwekking van de jongeling van Naïm: Jezus toont diep medelijden met menselijk leed en leert ons werkelijk naastenliefde te beoefenen. Maar het christelijk leven blijft daar niet bij. Geloof vraagt ook dat wij volgens Gods geboden leven en beseffen dat onze keuzes gevolgen hebben. Zoals de heilige Paulus zegt: “Wat een mens zaait, zal hij ook oogsten.” Wie leeft volgens de Geest, mag uitzien naar het eeuwige leven. Blijf op de hoogte van de traditionele Latijnse Mis in Oss: Website: https://tlmdenbosch.nl/ Instagram:   / latijnsemisoss   TikTok:   / latijnsemisoss   De lezingen van deze preek: Galaten 5, 25-26; 6, 1-10 Broeders, nu wij een geestelijk leven in ons dragen, zorgen wij nu ook naar de geest te leven. Laten wij geen ijdele eer najagen, zodat wij elkander tergen of benijden. Broeders, ook als iemand onbedacht in zonde is gevallen, dan moet gij, als geestelijke mensen, zo iemand terechtwijzen in de geest van zachtmoedigheid, en wel acht geven op uzelf, dat ook gij niet in bekoring komt. Draagt elkanders lasten; dan zult gij zo de wet van Christus vervullen. Want als iemand zich verbeeldt dat hij wat is, terwijl hij niets is, dan bedriegt hij zichzelf. Laat daarom iedereen zijn eigen werk onderzoeken; dan zal hij alleen bij zichzelf reden hebben om te roemen, zonder zich te vergelijken met een ander. Want iedereen zal zijn eigen last moeten dragen. Wie echter onderricht ontvangt in de leer, moet aan degene die hem onderricht geeft, van alle goeds meedelen. Wilt uzelf niet misleiden; God laat niet met Zich spotten. Wat de mens zaait, dat zal hij ook oogsten. Wie zaait in zijn vlees, zal uit het vlees verderf oogsten; wie echter zaait in de geest, zal van de geest eeuwig leven oogsten. Laten wij derhalve het goede blijven doen, zonder te verslappen; want als wij de moed niet opgeven, zullen wij te zijner tijd oogsten. Daarom: laten wij, zolang wij tijd hebben, goed doen aan iedereen, maar vooral aan de huisgenoten des geloofs. Lucas 7, 11-16 In die tijd ging Jezus naar een stad, die Naïm heette; en Hij was vergezeld van zijn leerlingen en een talrijke menigte. Toen Hij nu de stadspoort naderde, werd er juist een dode uitgedragen, een enige zoon van zijn moeder, en deze was weduwe; en een grote menigte uit de stad was bij haar. Toen de Heer haar zag, kreeg Hij innig medelijden met haar en zeide tot haar: “Ween niet!” Dan kwam Hij naderbij en raakte de lijkbaar aan. De dragers bleven stilstaan. Vervolgens sprak Hij: “Jongeling, Ik zeg u: sta op!” En de dode ging overeind zitten en begon te spreken. En Hij gaf hem terug aan zijn moeder. En vrees greep allen aan, en zij verheerlijkten God en zeiden: “Een groot profeet is onder ons opgestaan,” en: “God heeft zijn volk bezocht.”