QAFA E KOLÇIT 1915

Lufta e Madhe kishte nisë N'katër anë rreziku vinte Mbi kufijtë e Shqipnisë Shqipnia e re pa mbrojtje mbeti Shtetet fqinje po e rrethojnë Mali i Zi me ushtri të vet Shkodrën don me e pushtue Njëzet e shtatë qershor erdhi Veshoviçi n'Shkodër ka hi Hasan Prishtina e Bajram Curri Ngrejnë zanin për Shqipni Prej Çeremit e Qafës së Morinës Stobërdës e Qafës së Prushit Kaluen ushtritë nëpër male Për me shkelë tokën e bajrakut Në Gash e Bytyç krisi pushka Në Spik e Zherkë ushtoi Në Okol e ndër ato gryka Malësori u përballue Te Ura e Bujanit ushtria mbërrini E drejt Nikajve mori rrugë Por ndër bjeshkët e Mërturit Burrat s'donin me iu përkulë Në Curraj të Epër nji natë Nji kompani kishte mbërrijtë Pa lajmërue kërkuen dorëzim Por krentë s'pranuen me iu bindë Burrat u folën me urti Me u largue prej atij vendi Por ushtria nuk u tërhoq Dhe mbi Curraj u ndez kuvendi Në Sukë të Kishës krisi kushtrimi Njëqind shpi u çuen në kambë Për me ruejtë votrën e tyne Nuk pranuen urdhna t'huej Balec Gjoni e Gjelosh Rama Mark Hasani burrë me nam Sylë Avdia e Kukel Ndou Nik Musa iu prini pranë Prej Currajve djemtë u nisën Dy e tre prej së njajtës shpi Kushtrimi shkoi ndër bajraqe Për me luftue për liri Nikaj Mërtur u bashkuen Shala erdhi me djelmtë e vet Edhe Shoshi me pushkatarë Në atë luftë nuk mbeti mbrapa Prelë Tuli e Tunxh Miftari Mark Sadiku e Mark Alia Shytan Brahimi me Zenel Selimin U rreshtuen përballë ushtrisë Sadri Trimi e Dedë Trimi Ali Haka burrë daji Zhujë Avdyli me luftëtarë U nisën drejt asaj qafe Gjelosh Rama me karadake Prelë Tuli mauzerrën n'dorë Man Avdia prej Palçit Mitralozin e kishte nxjerrë Tungj Bajraktari prini para Deli Sokoli flamurtar Në Qafë të Kolçit u mblodhën Nikaj e Mërtur bashkë me Shalë At Leonard Shajakaj Currajt bashkë i kishte bashkue At Bernardin Llupi prej Palçit Në krah tjetër kishte luftue Mitralozin e Hysni Currit Bernardini e kishte marrë Prej dy anësh krisi pushka Ushtrisë rrugën ia kishin ndalë Edhe At Ciril Cani Në dokumente mbeti shënue Bashkë me fretën françeskanë Për atdhe kishin veprue Bajram Curri me çetën e vet Në Qafë të Kolçit u bashkue Me fratin Bernardin Llupi Për qëndresë kishte kuvendue Flamuri shqip në hejbe u palos Për mos me prishë bashkimin Bajram Curri e frati bashkë Para vunë çlirimin Krisi pushka mbi Qafë të Kolçit U mbushën grykat me ushtimë Nji grusht burrash kundër ushtrisë Po luftonte për vendin e tij Njëqind e pesëdhetë kishin ardhë Thotë historia për atë ushtri Rreth katërdhetë shpëtuen prej luftës Të tjerët mbetën në atë përleshje Deri te ura e Valbonës Malazeztë qenë shty As përforcimet prej Shkodrës S'mundën luftën me e kthye Por ajo ditë pati dhimbje Shumë malësorë mbetën aty Emnat e tyne ndër breza Kanë me mbetë në histori Ali Hak Niklekaj Kel Sejdi Prebibaj Ranë në luftë për atë tokë Me armë në dorë për vend të vet Nikë Deli Progni prej Salcës Sadri Trim Pjeternikaj Zhuj Avdyl Uknikaj Emnat e tyne mbetën gjallë Kol Seda n'atë betejë Për atdhe jetën e dha Sejdi Miftari prej Gjonpepajt Ndër të ramët emni i ka Gec Prendi prej Currajve t'Poshtëm Në kujtesë ka mbetë nderue Djelmtë e Nikaj Mërturit Me gjak tokën e kanë mbrojtë Në Geghysen të Krasniqes Prapë u ndez luftë në tërheqje Kjo qëndresë s'ishte veç nji qafë Por për krejt krahinën mbrojtje At Marin Sirdani e shkroi Daniel Gjeçaj e kujtoi At Rrok Gurashi dëshmoi Se ajo luftë nuk u harrue Shumë vjet shkuen ndër histori E kjo ngjarje pak u nderue Por as koha as harresa S'munden emnat me i shlye Për ata burra që dhanë jetën Në Qafë të Kolçit për atdhe O ju male të Nikaj Mërturit O ju bjeshkë të Shalës plakë Ruejni emnat e atyne burrave Që për liri e derdhën gjak E sa t'rrjedhë lumi i Valbonës Sa t'ketë shqiptarë në këto male Qafa e Kolçit ka me mbetë Nji histori që kurrë s'vdes