ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ ΟΙ ΑΠΟΝΤΕΣ - Lyric video

ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ ΟΙ ΑΠΟΝΤΕΣ Στίχοι & μουσική σύλληψη / επιμέλεια: Γιώργος Καμπίλης Επεξεργασία μουσικής σύνθεσης / ενορχήστρωση & φωνητική ερμηνεία: Με την πολύτιμη συνδρομή της τεχνητής νοημοσύνης Σύνοψη περιγραφής: Ένα έντεχνο κοινωνικο–πολιτικό τραγούδι, μια μουσική ελεγεία για τους αφανείς ήρωες, τους άδοξους ποιητές και όλους εκείνους που ξεχάστηκαν στη λήθη της Ιστορίας, την ίδια ώρα που η πόλη παραδίδεται σε ένα γιορτινό αλλά καταναγκαστικό ξεφάντωμα... Στίχοι: Οι πιο καλοί μου φίλοι, καταραμένοι είναι ποιητές, που βύζαξαν από παιδιά, θείας οργής σταφύλια, στον ύπνο δεν νανουρίστηκαν, με μελωδίες λυρικές, αλλά με λόγια π’ άφηναν, γεύση πικρή στα χείλια. Κι οι δικοί μου οι ήρωες, τώρα είν’ όλοι τους νεκροί, κάποιους τους βρήκε ο θάνατος, στου χαμού την ώρα, άλλοι αργοσβήσαν σιωπηλά, σε φυλακή κρύα κι υγρή, κι άλλους σε βάθη ρούφηξε, της τρέλας τους η μπόρα. Μα ποιος αλήθεια νοιάζεται, και θυμάται τώρα πια, της λήθης τους απόντες, στης γιορτής τ’ αντάμωμα, γι’ αυτούς κερί ν’ ανάψει, της μνήμης τους παρηγοριά, στης πόλης τ’ ολονύχτιο, καταναγκαστικό ξεφάντωμα. Οι πιο ακριβοί μου σύντροφοι, μείναν αγνοημένοι, της ιστορίας γεύτηκαν, τους πιο πικρούς καρπούς, ράκη ιδεών να σέρνουνε, σε ζωή π’ όλο χωλαίνει, μια σχεδία που μπατάρισε, σε δύσκολους καιρούς. Εμένα τα τραγούδια μου, για έρωτες δεν μιλούνε, όλες μου οι αγάπες χάθηκαν, στο πέρασμα του χρόνου, μια μελαγχολία και σκιές, παντού μ’ ακολουθούνε, πίσω μου βαδίζουν σαν γέρικο, πιστό σκυλί του δρόμου. Μα ποιος αλήθεια νοιάζεται, και θυμάται τώρα πια, της λήθης τους απόντες, στης γιορτής τ’ αντάμωμα, γι’ αυτούς κερί ν’ ανάψει, της μνήμης τους παρηγοριά, στης πόλης τ’ ολονύχτιο, καταναγκαστικό ξεφάντωμα. #ΤηςΛήθηςΟιΑπόντες #ΚοινωνικόΤραγούδι #ΠολιτικόΤραγούδι #ΈντεχνοΤραγούδι #LyricVideo