Ten, kto dawał ci tylko OKRUCHY, teraz nie potrafi przestać o tobie myśleć | Carl Jung

Dlaczego tak trudno odejść od osoby, która dawała ci tak mało, a jednocześnie wystarczająco dużo, żebyś wciąż miał nadzieję? Jedna wiadomość po kilku dniach ciszy. Jeden ciepły wieczór po tygodniach dystansu. Jedna obietnica wypowiedziana dokładnie wtedy, gdy byłeś już gotów odejść. I nagle wszystko zaczyna się od nowa. W tym filmie przyglądamy się temu mechanizmowi przez pryzmat psychologii Carla Gustava Junga. Nie tylko pytamy, dlaczego ktoś dawał ci „okruchy”, ale przede wszystkim: dlaczego właśnie te okruchy potrafiły zatrzymać cię tak długo? Być może nie chodziło wyłącznie o tę osobę. Być może relacja dotknęła w tobie czegoś znacznie starszego: potrzeby bycia wybranym, lęku przed porzuceniem, przekonania, że na miłość trzeba zasłużyć, albo roli człowieka, który zawsze rozumie, wybacza i daje kolejną szansę. Jung pisał o personie, Cieniu, projekcji, kompleksach i indywiduacji. Te pojęcia pomagają zobaczyć, jak łatwo możemy zakochać się nie tylko w człowieku, ale też w jego potencjale. W tym, kim mógłby się stać. W przyszłości, która nigdy naprawdę nie nadeszła. W historii, którą umysł dopowiada, gdy rzeczywistość daje nam zbyt mało. Dlaczego napięcie tak łatwo pomylić z namiętnością? Dlaczego po długiej ciszy zwykła wiadomość może dawać tak wielką ulgę? Dlaczego czasem bardziej boli utrata możliwości niż utrata samego człowieka? I co dzieje się wtedy, gdy przestajesz pytać: „Co jeszcze mam zrobić, żeby mnie wybrał?” i zaczynasz pytać: „Dlaczego próbuję zasłużyć na coś, o co w zdrowej relacji nie powinienem bez końca prosić?” Ten materiał opowiada o momencie, w którym zaczynasz odzyskiwać siebie. Gdy nie musisz już przekonywać kogoś, że cię boli. Gdy przestajesz tłumaczyć cudzy chłód i pomniejszać własne potrzeby. Gdy widzisz różnicę między miłością a rezygnacją z siebie. A co, jeśli ta osoba wróci właśnie wtedy, gdy ty zaczniesz wracać do siebie? Prawdziwe pytanie nie brzmi wtedy: „Dlaczego wróciła?”. Brzmi: „Kim ja staję się, kiedy ona wraca?” Jeśli ta historia przypomina ci coś z własnego życia, napisz w komentarzu, kiedy zrozumiałeś, że zgadzasz się na mniej, niż naprawdę potrzebujesz. Możesz napisać tylko jedno słowo: „granica”, „spokój”, „wolność”, „godność” albo po prostu „ja”. Jeśli chcesz więcej materiałów o Carlu Jungu, relacjach, projekcji, Cieniu, kompleksach i drodze powrotu do siebie, zasubskrybuj Umysł Bez Iluzji.