กราวใน จะเข้

เพลงเดี่ยวจะเข้สูงสุดในสายของครูแอบ ยุวนวณิชย์ มีอยู่ด้วยกันสองเพลง คือ กราวใน กับ เชิดนอก ซึ่งครูแอบท่านต่อมาจากขุนเจริญดนตรีการ (นายดาบเจริญ โรหิตโยธิน) ครูเครื่องสายของสามัคยาจารย์สมาคม ซึ่งตั้งอยู่ภายในโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ในสมัยต้นรัชกาลที่ ๖ ขุนเจริญดนตรีการท่านเป็ฯผู้ประดิษฐ์การเขียนโน้ตตัวเลขแบบ "เลขาสังคีตย์" ที่มีวางขายอยู่ที่ดุริยบรรณ ซึ่งก่อตั้งมาตั้งแต่ในสมัยรัชกาลที่ ๖ จนกระทั่งปิดกิจการไปเมื่อปี ๒๕๔๗ นี่เอง ขุนเจริญดนตรีการท่านน่าจะได้ทางเดี่ยวกราวในนี้มาจากพระยาประสานดุริยศัพท์ เจ้ากรมมหรสพในสมัยรัชกาลที่ ๖ ผู้เป็นต้นทางของทางเดี่ยวเครื่องมือต่างๆที่นิยมกันในปัจจุบัน ทางเดี่ยวกราวในของครูแอบนั้นจึงมีความใกล้เคียงกับทางเดี่ยวในสายของครูทองดี สุจริตกุล และครูประคอง ประไพรัตน์ แตกต่างกันอยู่ในส่วนของกลอนเพลงในช่วงเนื้อและเทคนิคการดีดในบางโยนเท่านั้น เข้าใจว่าครูแอบท่านน่าจะนำสำนวนนี้มาจากบางส่วนของเชิดนอกที่ครูหลงลืมไปมาผสมเข้ากับกราวในที่ครูดีดอยู่เป็นประจำ กราวในทางนี้จึงเป็นหนึ่งในเพลงที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวของครูแอบนอกเหนือไปจากเดี่ยวสุดสงวนและแขกมอญ เมื่อกลุ่มลูกศิษย์จะจัดงานรำลึก ๑๒๐ ปีของครูแอบ พี่สิทธิชัยได้ดำริที่จะให้มีการเดี่ยวกราวในไว้ในงานนั้นด้วย แต่ติดอยู่ที่ว่าลูกศิษย์ที่ได้ต่อเพลงนี่จากครูแอบจริงๆนั้นมีน้อยมาก ผมเองก็ไม่เคยได้ต่อกับครูโดยตรง เพียงแต่เรียนจากที่รุ่นพี่ที่สวนกุหลาบ โดยส่วนใหญ่สอบถามจากพี่ตรีรัตน์ประกอบกับฟังจากเทปที่ครูเคยอัดไว้ให้ เมื่อวันที่ ๒๘ มีนาคม ๒๕๖๓ เลยบันทึกเสียงไว้ที่ชุมนุมดนตรีไทย โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยเพื่อให้พี่สิทธิชัยใช้สอบทานและปรับให้เป็นทางที่จะใช้เดี่ยวในงาน เป็นการดีดเพลงกราวในเพื่อออกงานเป็นครั้งแรกหลังจากต่อเพลงนี้มาได้ ๔๐ ปี เนื่องวันนั้นไม่ได้นัดกันกับเครื่องประกอบจังหวะ อีกทั้งจะเข้ที่ใช้นั้นก็เป็นจะเข้เก่าที่สายหย่อนลดลงเป็นช่วงๆ อาจจะมีข้อผิดพลาดอยู่บ้าง แต่ในระหว่างบันทึกเสียงนั้นก็รำลึกถึงครูสอนที่ครูบอกไว้เสมอว่า "จะดีดกราวใน ถ้าตั้งขึ้นมาแล้วต้องดีดให้จบเพลง ถ้าหยุดกลางครันจะทำให้ไม่สามารถดีดได้จบเลยทั้งชีวิต" สุดท้ายขอกราบขอบพระคุณครูบาอาจารย์และศิษย์พี่ทุกท่านที่ช่วยประสิทธ์ประสาทวิชาจนผมสามารถดีดจะเข้ได้มาจนถึงปัจจุบัน #๑๒๕ปีครูแอบยุวนวณิชย์ #หมอเก๋จะเข้โบราณ