อยู่ตรงนี้ - TopApiwat

เก็บเสื้อเธอพับไว้ตรงปลายเตียง ฝุ่นบางๆ ยังเกาะคำลาเมื่อคืน ห้องเดิมเงียบจนได้ยินใจสะอื้น เหลือฉันกับแก้วน้ำที่เธอไม่ดื่ม ฉันเดินลงไปตรงหาดเดิม เอาชื่อเธอเขียนไว้บนทราย คลื่นลูกหนึ่งพัดมันหาย เหมือนบอกให้ฉันปล่อยมือ วันนี้ฉันเหลือตัวคนเดียว แต่ทะเลยังพาฉันหายใจ แม้รักของเราจมหายไปไกล ขอบฟ้ายังไม่ปิดทาง ถ้าคืนนี้น้ำตายังไหล พรุ่งนี้คงเบาลงสักวัน ฉันจะยืนมองฟ้าตรงนั้น ด้วยหัวใจที่ยังไม่พัง เรือประมงกลับเข้าฝั่งตอนเช้า คนขายปลายิ้มให้เหมือนไม่เคยรู้ ฉันซื้อกาแฟแก้วหนึ่งแล้วเดินดู รอยเท้าตัวเองค่อยๆ ไกลจากประตู ลมเค็มพัดผ่านแก้มฉัน แผลเก่ายังแสบอยู่หน่อย แต่เสียงคลื่นซ้ำๆ ค่อยๆ บอก คนเดียวไม่ได้แปลว่าแพ้ วันนี้ฉันเหลือตัวคนเดียว แต่ทะเลยังพาฉันหายใจ แม้รักของเราจมหายไปไกล ขอบฟ้ายังไม่ปิดทาง ถ้าคืนนี้น้ำตายังไหล พรุ่งนี้คงเบาลงสักวัน ฉันจะยืนมองฟ้าตรงนั้น ด้วยหัวใจที่ยังไม่พัง ฉันไม่ต้องลืมเธอในคืนนี้ ไม่ต้องฝืนยิ้มให้ใครเห็น แค่ยอมรับว่ารักเคยเป็น ก็พอจะเริ่มรักตัวเอง วันนี้ฉันเหลือตัวคนเดียว แต่ไม่ได้แปลว่าไร้ความหมาย ทะเลพาความเศร้าออกไป ทีละคลื่น ทีละวัน ถ้าข้างหน้าจะไกลแค่ไหน ฉันจะเดินด้วยเท้าของฉัน และเมื่อเช้าส่องลงบนน้ำ จะพบว่าฉันยังอยู่ตรงนี้ อยู่ตรงนี้ กับลมทะเล อยู่ตรงนี้ และเริ่มใหม่